೧. ಪಠಮದುಚ್ಚರಿತಸುತ್ತಂ

೨೪೧. ‘‘ಪಞ್ಚಿಮೇ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಆದೀನವಾ ದುಚ್ಚರಿತೇ. ಕತಮೇ ಪಞ್ಚ? ಅತ್ತಾಪಿ ಅತ್ತಾನಂ ಉಪವದತಿ; ಅನುವಿಚ್ಚ ವಿಞ್ಞೂ ಗರಹನ್ತಿ; ಪಾಪಕೋ ಕಿತ್ತಿಸದ್ದೋ ಅಬ್ಭುಗ್ಗಚ್ಛತಿ; ಸಮ್ಮೂಳ್ಹೋ ಕಾಲಂ ಕರೋತಿ; ಕಾಯಸ್ಸ ಭೇದಾ ಪರಂ ಮರಣಾ ಅಪಾಯಂ ದುಗ್ಗತಿಂ ವಿನಿಪಾತಂ ನಿರಯಂ ಉಪಪಜ್ಜತಿ. ಇಮೇ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಪಞ್ಚ ಆದೀನವಾ ದುಚ್ಚರಿತೇ.

‘‘ಪಞ್ಚಿಮೇ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಆನಿಸಂಸಾ ಸುಚರಿತೇ. ಕತಮೇ ಪಞ್ಚ? ಅತ್ತಾಪಿ ಅತ್ತಾನಂ ನ ಉಪವದತಿ; ಅನುವಿಚ್ಚ ವಿಞ್ಞೂ ಪಸಂಸನ್ತಿ; ಕಲ್ಯಾಣೋ ಕಿತ್ತಿಸದ್ದೋ ಅಬ್ಭುಗ್ಗಚ್ಛತಿ; ಅಸಮ್ಮೂಳ್ಹೋ ಕಾಲಂ ಕರೋತಿ; ಕಾಯಸ್ಸ ಭೇದಾ ಪರಂ ಮರಣಾ ಸುಗತಿಂ ಸಗ್ಗಂ ಲೋಕಂ ಉಪಪಜ್ಜತಿ. ಇಮೇ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಪಞ್ಚ ಆನಿಸಂಸಾ ಸುಚರಿತೇ’’ತಿ. ಪಠಮಂ.