೭. ಕಥಾಸುತ್ತಂ

೯೭. ‘‘ಪಞ್ಚಹಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಧಮ್ಮೇಹಿ ಸಮನ್ನಾಗತೋ ಭಿಕ್ಖು ಆನಾಪಾನಸ್ಸತಿಂ ಭಾವೇನ್ತೋ ನಚಿರಸ್ಸೇವ ಅಕುಪ್ಪಂ ಪಟಿವಿಜ್ಝತಿ. ಕತಮೇಹಿ ಪಞ್ಚಹಿ? ಇಧ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖು ಅಪ್ಪಟ್ಠೋ ಹೋತಿ ಅಪ್ಪಕಿಚ್ಚೋ ಸುಭರೋ ಸುಸನ್ತೋಸೋ ಜೀವಿತಪರಿಕ್ಖಾರೇಸು; ಅಪ್ಪಾಹಾರೋ ಹೋತಿ ಅನೋದರಿಕತ್ತಂ ಅನುಯುತ್ತೋ; ಅಪ್ಪಮಿದ್ಧೋ ಹೋತಿ ಜಾಗರಿಯಂ ಅನುಯುತ್ತೋ; ಯಾಯಂ ಕಥಾ ಆಭಿಸಲ್ಲೇಖಿಕಾ ಚೇತೋವಿವರಣಸಪ್ಪಾಯಾ, ಸೇಯ್ಯಥಿದಂ – ಅಪ್ಪಿಚ್ಛಕಥಾ…ಪೇ… ವಿಮುತ್ತಿಞಾಣದಸ್ಸನಕಥಾ, ಏವರೂಪಿಯಾ ಕಥಾಯ ನಿಕಾಮಲಾಭೀ ಹೋತಿ ಅಕಿಚ್ಛಲಾಭೀ ಅಕಸಿರಲಾಭೀ; ಯಥಾವಿಮುತ್ತಂ ಚಿತ್ತಂ ಪಚ್ಚವೇಕ್ಖತಿ. ಇಮೇಹಿ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಪಞ್ಚಹಿ ಧಮ್ಮೇಹಿ ಸಮನ್ನಾಗತೋ ಭಿಕ್ಖು ಆನಾಪಾನಸ್ಸತಿಂ ಭಾವೇನ್ತೋ ನಚಿರಸ್ಸೇವ ಅಕುಪ್ಪಂ ಪಟಿವಿಜ್ಝತೀ’’ತಿ. ಸತ್ತಮಂ.