೩. ಉಗ್ಗಹಸುತ್ತಂ

೩೩. ಏಕಂ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ಭದ್ದಿಯೇ ವಿಹರತಿ ಜಾತಿಯಾ ವನೇ. ಅಥ ಖೋ ಉಗ್ಗಹೋ ಮೇಣ್ಡಕನತ್ತಾ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿ. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನೋ ಖೋ ಉಗ್ಗಹೋ ಮೇಣ್ಡಕನತ್ತಾ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ –

‘‘ಅಧಿವಾಸೇತು ಮೇ, ಭನ್ತೇ, ಭಗವಾ ಸ್ವಾತನಾಯ ಅತ್ತಚತುತ್ಥೋ ಭತ್ತ’’ನ್ತಿ. ಅಧಿವಾಸೇಸಿ ಭಗವಾ ತುಣ್ಹೀಭಾವೇನ. ಅಥ ಖೋ ಉಗ್ಗಹೋ ಮೇಣ್ಡಕನತ್ತಾ ಭಗವತೋ ಅಧಿವಾಸನಂ ವಿದಿತ್ವಾ ಉಟ್ಠಾಯಾಸನಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಪದಕ್ಖಿಣಂ ಕತ್ವಾ ಪಕ್ಕಾಮಿ.

ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ತಸ್ಸಾ ರತ್ತಿಯಾ ಅಚ್ಚಯೇನ ಪುಬ್ಬಣ್ಹಸಮಯಂ ನಿವಾಸೇತ್ವಾ ಪತ್ತಚೀವರಮಾದಾಯ ಯೇನ ಉಗ್ಗಹಸ್ಸ ಮೇಣ್ಡಕನತ್ತುನೋ ನಿವೇಸನಂ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಪಞ್ಞತ್ತೇ ಆಸನೇ ನಿಸೀದಿ. ಅಥ ಖೋ ಉಗ್ಗಹೋ ಮೇಣ್ಡಕನತ್ತಾ ಭಗವನ್ತಂ ಪಣೀತೇನ ಖಾದನೀಯೇನ ಭೋಜನೀಯೇನ ಸಹತ್ಥಾ ಸನ್ತಪ್ಪೇಸಿ ಸಮ್ಪವಾರೇಸಿ. ಅಥ ಖೋ ಉಗ್ಗಹೋ ಮೇಣ್ಡಕನತ್ತಾ ಭಗವನ್ತಂ ಭುತ್ತಾವಿಂ ಓನೀತಪತ್ತಪಾಣಿಂ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿ. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನೋ ಖೋ ಉಗ್ಗಹೋ ಮೇಣ್ಡಕನತ್ತಾ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಇಮಾ ಮೇ, ಭನ್ತೇ, ಕುಮಾರಿಯೋ ಪತಿಕುಲಾನಿ ಗಮಿಸ್ಸನ್ತಿ. ಓವದತು ತಾಸಂ, ಭನ್ತೇ, ಭಗವಾ; ಅನುಸಾಸತು ತಾಸಂ, ಭನ್ತೇ, ಭಗವಾ, ಯಂ ತಾಸಂ ಅಸ್ಸ ದೀಘರತ್ತಂ ಹಿತಾಯ ಸುಖಾಯಾ’’ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ತಾ ಕುಮಾರಿಯೋ ಏತದವೋಚ – ‘‘ತಸ್ಮಾತಿಹ, ಕುಮಾರಿಯೋ, ಏವಂ ಸಿಕ್ಖಿತಬ್ಬಂ – ‘ಯಸ್ಸ ವೋ [ಯಸ್ಸ ಖೋ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ.)] ಮಾತಾಪಿತರೋ ಭತ್ತುನೋ ದಸ್ಸನ್ತಿ ಅತ್ಥಕಾಮಾ ಹಿತೇಸಿನೋ ಅನುಕಮ್ಪಕಾ ಅನುಕಮ್ಪಂ ಉಪಾದಾಯ, ತಸ್ಸ ಭವಿಸ್ಸಾಮ ಪುಬ್ಬುಟ್ಠಾಯಿನಿಯೋ ಪಚ್ಛಾನಿಪಾತಿನಿಯೋ ಕಿಂಕಾರಪಟಿಸ್ಸಾವಿನಿಯೋ ಮನಾಪಚಾರಿನಿಯೋ ಪಿಯವಾದಿನಿಯೋ’ತಿ. ಏವಞ್ಹಿ ವೋ, ಕುಮಾರಿಯೋ, ಸಿಕ್ಖಿತಬ್ಬಂ.

‘‘ತಸ್ಮಾತಿಹ, ಕುಮಾರಿಯೋ, ಏವಂ ಸಿಕ್ಖಿತಬ್ಬಂ – ‘ಯೇ ತೇ ಭತ್ತು ಗರುನೋ [ಗುರುನೋ (ಕ.)] ಭವಿಸ್ಸನ್ತಿ ಮಾತಾತಿ ವಾ ಪಿತಾತಿ ವಾ ಸಮಣಬ್ರಾಹ್ಮಣಾತಿ ವಾ, ತೇ ಸಕ್ಕರಿಸ್ಸಾಮ ಗರುಂ ಕರಿಸ್ಸಾಮ [ಗರುಕರಿಸ್ಸಾಮ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಪೀ.)] ಮಾನೇಸ್ಸಾಮ ಪೂಜೇಸ್ಸಾಮ ಅಬ್ಭಾಗತೇ ಚ ಆಸನೋದಕೇನ ಪಟಿಪೂಜೇಸ್ಸಾಮಾ’ತಿ [ಪೂಜೇಸ್ಸಾಮಾತಿ (ಸೀ.)]. ಏವಞ್ಹಿ ವೋ, ಕುಮಾರಿಯೋ, ಸಿಕ್ಖಿತಬ್ಬಂ.

‘‘ತಸ್ಮಾತಿಹ, ಕುಮಾರಿಯೋ, ಏವಂ ಸಿಕ್ಖಿತಬ್ಬಂ – ‘ಯೇ ತೇ ಭತ್ತು ಅಬ್ಭನ್ತರಾ ಕಮ್ಮನ್ತಾ ಉಣ್ಣಾತಿ ವಾ ಕಪ್ಪಾಸಾತಿ ವಾ, ತತ್ಥ ದಕ್ಖಾ ಭವಿಸ್ಸಾಮ ಅನಲಸಾ, ತತ್ರುಪಾಯಾಯ ವೀಮಂಸಾಯ ಸಮನ್ನಾಗತಾ, ಅಲಂ ಕಾತುಂ ಅಲಂ ಸಂವಿಧಾತು’ನ್ತಿ. ಏವಞ್ಹಿ ವೋ, ಕುಮಾರಿಯೋ, ಸಿಕ್ಖಿತಬ್ಬಂ.

‘‘ತಸ್ಮಾತಿಹ, ಕುಮಾರಿಯೋ, ಏವಂ ಸಿಕ್ಖಿತಬ್ಬಂ – ‘ಯೋ ಸೋ ಭತ್ತು ಅಬ್ಭನ್ತರೋ [ಅಬ್ಭನ್ತರೇ (ಕ.)] ಅನ್ತೋಜನೋ ದಾಸಾತಿ ವಾ ಪೇಸ್ಸಾತಿ ವಾ ಕಮ್ಮಕರಾತಿ ವಾ, ತೇಸಂ ಕತಞ್ಚ ಕತತೋ ಜಾನಿಸ್ಸಾಮ ಅಕತಞ್ಚ ಅಕತತೋ ಜಾನಿಸ್ಸಾಮ, ಗಿಲಾನಕಾನಞ್ಚ ಬಲಾಬಲಂ ಜಾನಿಸ್ಸಾಮ, ಖಾದನೀಯಂ ಭೋಜನೀಯಞ್ಚಸ್ಸ ಪಚ್ಚಂಸೇನ [ಪಚ್ಚಯಂ ತೇನ (ಕ. ಸೀ.), ಪಚ್ಚಯಂಸೇನ (ಸ್ಯಾ. ಕಂ.), ಪಚ್ಚಯಂ ಸೇನಾಸನಂ ಪಚ್ಚತ್ತಂಸೇನ (ಕ.) ಅ. ನಿ. ೮.೪೬] ಸಂವಿಭಜಿಸ್ಸಾಮಾ’ತಿ [ವಿಭಜಿಸ್ಸಾಮಾತಿ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕಂ.)]. ಏವಞ್ಹಿ ವೋ, ಕುಮಾರಿಯೋ, ಸಿಕ್ಖಿತಬ್ಬಂ.

‘‘ತಸ್ಮಾತಿಹ, ಕುಮಾರಿಯೋ, ಏವಂ ಸಿಕ್ಖಿತಬ್ಬಂ – ‘ಯಂ ಭತ್ತಾ ಆಹರಿಸ್ಸತಿ ಧನಂ ವಾ ಧಞ್ಞಂ ವಾ ರಜತಂ ವಾ ಜಾತರೂಪಂ ವಾ, ತಂ ಆರಕ್ಖೇನ [ತಂ ಆರಕ್ಖಾಯ (ಸೀ.)] ಗುತ್ತಿಯಾ ಸಮ್ಪಾದೇಸ್ಸಾಮ, ತತ್ಥ ಚ ಭವಿಸ್ಸಾಮ ಅಧುತ್ತೀ ಅಥೇನೀ ಅಸೋಣ್ಡೀ ಅವಿನಾಸಿಕಾಯೋ’ತಿ. ಏವಞ್ಹಿ ವೋ, ಕುಮಾರಿಯೋ, ಸಿಕ್ಖಿತಬ್ಬಂ. ಇಮೇಹಿ ಖೋ, ಕುಮಾರಿಯೋ, ಪಞ್ಚಹಿ ಧಮ್ಮೇಹಿ ಸಮನ್ನಾಗತೋ ಮಾತುಗಾಮೋ ಕಾಯಸ್ಸ ಭೇದಾ ಪರಂ ಮರಣಾ ಮನಾಪಕಾಯಿಕಾನಂ ದೇವಾನಂ ಸಹಬ್ಯತಂ ಉಪಪಜ್ಜತೀ’’ತಿ.

‘‘ಯೋ ನಂ ಭರತಿ ಸಬ್ಬದಾ, ನಿಚ್ಚಂ ಆತಾಪಿ ಉಸ್ಸುಕೋ;

ಸಬ್ಬಕಾಮಹರಂ ಪೋಸಂ, ಭತ್ತಾರಂ ನಾತಿಮಞ್ಞತಿ.

‘‘ನ ಚಾಪಿ ಸೋತ್ಥಿ ಭತ್ತಾರಂ, ಇಸ್ಸಾಚಾರೇನ [ಇಚ್ಛಾಚಾರೇನ (ಸೀ.), ಇಸ್ಸಾವಾದೇನ (ಪೀ.)] ರೋಸಯೇ;

ಭತ್ತು ಚ ಗರುನೋ ಸಬ್ಬೇ, ಪಟಿಪೂಜೇತಿ ಪಣ್ಡಿತಾ.

‘‘ಉಟ್ಠಾಹಿಕಾ [ಉಟ್ಠಾಯಿಕಾ (ಸ್ಯಾ. ಕಂ. ಕ.)] ಅನಲಸಾ, ಸಙ್ಗಹಿತಪರಿಜ್ಜನಾ;

ಭತ್ತು ಮನಾಪಂ [ಮನಾಪಾ (ಸೀ.)] ಚರತಿ, ಸಮ್ಭತಂ ಅನುರಕ್ಖತಿ.

‘‘ಯಾ ಏವಂ ವತ್ತತೀ ನಾರೀ, ಭತ್ತುಛನ್ದವಸಾನುಗಾ;

ಮನಾಪಾ ನಾಮ ತೇ ದೇವಾ, ಯತ್ಥ ಸಾ ಉಪಪಜ್ಜತೀ’’ತಿ. ತತಿಯಂ;