១០. ទសមសិក្ខាបទំ

៩៧៣. តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា រាជគហេ វិហរតិ វេឡុវនេ កលន្ទកនិវាបេ. តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខុនិយោ តត្ថេវ រាជគហេ វស្សំ វសន្តិ, តត្ថ ហេមន្តំ, តត្ថ គិម្ហំ. មនុស្សា ឧជ្ឈាយន្តិ ខិយ្យន្តិ វិបាចេន្តិ – ‘‘អាហុន្ទរិកា ភិក្ខុនីនំ ទិសា អន្ធការា, ន ឥមាសំ ទិសា បក្ខាយន្តី’’តិ. អស្សោសុំ ខោ ភិក្ខុនិយោ តេសំ មនុស្សានំ ឧជ្ឈាយន្តានំ ខិយ្យន្តានំ វិបាចេន្តានំ. អថ ខោ តា ភិក្ខុនិយោ ភិក្ខូនំ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ. ភិក្ខូ ភគវតោ ឯតមត្ថំ អារោចេសុំ. អថ ខោ ភគវា ឯតស្មិំ និទានេ ឯតស្មិំ បករណេ ធម្មិំ កថំ កត្វា ភិក្ខូ អាមន្តេសិ – ‘‘តេន ហិ, ភិក្ខវេ, ភិក្ខុនីនំ សិក្ខាបទំ បញ្ញបេស្សាមិ ទស អត្ថវសេ បដិច្ច – សង្ឃសុដ្ឋុតាយ…បេ… សទ្ធម្មដ្ឋិតិយា វិនយានុគ្គហាយ. ឯវញ្ច បន, ភិក្ខវេ, ភិក្ខុនិយោ ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសន្តុ –

៩៧៤. ‘‘យា បន ភិក្ខុនី វស្សំវុដ្ឋា ចារិកំ ន បក្កមេយ្យ អន្តមសោ ឆប្បញ្ចយោជនានិបិ, បាចិត្តិយ’’ន្តិ.

៩៧៥. យា បនាតិ យា យាទិសា…បេ… ភិក្ខុនីតិ…បេ… អយំ ឥមស្មិំ អត្ថេ អធិប្បេតា ភិក្ខុនីតិ.

វស្សំវុដ្ឋា នាម បុរិមំ វា តេមាសំ បច្ឆិមំ វា តេមាសំ វុដ្ឋា.

‘‘ចារិកំ ន បក្កមិស្សាមិ អន្តមសោ ឆប្បញ្ចយោជនានិបី’’តិ ធុរំ និក្ខិត្តមត្តេ អាបត្តិ បាចិត្តិយស្ស.

៩៧៦. អនាបត្តិ សតិ អន្តរាយេ, បរិយេសិត្វា ទុតិយិកំ ភិក្ខុនិំ ន លភតិ, គិលានាយ, អាបទាសុ, ឧម្មត្តិកាយ, អាទិកម្មិកាយាតិ.

ទសមសិក្ខាបទំ និដ្ឋិតំ.

តុវដ្ដវគ្គោ ចតុត្ថោ.