៧. នហានសិក្ខាបទំ

៣៥៧. តេន សមយេន ពុទ្ធោ ភគវា រាជគហេ វិហរតិ វេឡុវនេ កលន្ទកនិវាបេ. តេន ខោ បន សមយេន ភិក្ខូ តបោទេ នហាយន្តិ. តេន ខោ បន សមយេន [អថ ខោ (សី. ស្យា.)] រាជា មាគធោ សេនិយោ ពិម្ពិសារោ ‘‘សីសំ នហាយិស្សាមី’’តិ តបោទំ គន្ត្វា – ‘‘យាវាយ្យា នហាយន្តី’’តិ ឯកមន្តំ បដិមានេសិ. ភិក្ខូ យាវ សមន្ធការា នហាយិំសុ. អថ ខោ រាជា មាគធោ សេនិយោ ពិម្ពិសារោ វិកាលេ សីសំ នហាយិត្វា, នគរទ្វារេ ថកិតេ ពហិនគរេ វសិត្វា, កាលស្សេវ អសម្ភិន្នេន វិលេបនេន យេន ភគវា តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា ភគវន្តំ អភិវាទេត្វា ឯកមន្តំ និសីទិ. ឯកមន្តំ និសិន្នំ ខោ រាជានំ មាគធំ សេនិយំ ពិម្ពិសារំ ភគវា ឯតទវោច – ‘‘កិស្ស ត្វំ, មហារាជ, កាលស្សេវ អាគតោ អសម្ភិន្នេន វិលេបនេនា’’តិ? អថ ខោ រាជា មាគធោ សេនិយោ ពិម្ពិសារោ ភគវតោ ឯតមត្ថំ អារោចេសិ. អថ ខោ ភគវា រាជានំ មាគធំ សេនិយំ ពិម្ពិសារំ ធម្មិយា កថាយ សន្ទស្សេសិ សមាទបេសិ សមុត្តេជេសិ សម្បហំសេសិ. អថ ខោ រាជា មាគធោ សេនិយោ ពិម្ពិសារោ ភគវតា ធម្មិយា កថាយ សន្ទស្សិតោ សមាទបិតោ សមុត្តេជិតោ សម្បហំសិតោ ឧដ្ឋាយាសនា ភគវន្តំ អភិវាទេត្វា បទក្ខិណំ កត្វា បក្កាមិ. អថ ខោ ភគវា ឯតស្មិំ និទានេ ឯតស្មិំ បករណេ ភិក្ខុសង្ឃំ សន្និបាតាបេត្វា ភិក្ខូ បដិបុច្ឆិ – ‘‘សច្ចំ កិរ, ភិក្ខវេ, ភិក្ខូ រាជានម្បិ បស្សិត្វា ន មត្តំ ជានិត្វា នហាយន្តី’’តិ? ‘‘សច្ចំ, ភគវា’’តិ. វិគរហិ ពុទ្ធោ ភគវា…បេ… កថញ្ហិ នាម តេ, ភិក្ខវេ, មោឃបុរិសា រាជានម្បិ បស្សិត្វា ន មត្តំ ជានិត្វា នហាយិស្សន្តិ! នេតំ, ភិក្ខវេ, អប្បសន្នានំ វា បសាទាយ…បេ… ឯវញ្ច បន, ភិក្ខវេ, ឥមំ សិក្ខាបទំ ឧទ្ទិសេយ្យាថ –

‘‘យោ បន ភិក្ខុ ឱរេនទ្ធមាសំ នហាយេយ្យ, បាចិត្តិយ’’ន្តិ.