២០៨. សិវេយ្យកទុស្សយុគកថា

៣៣៥. តេន ខោ បន សមយេន រញ្ញោ បជ្ជោតស្ស សិវេយ្យកំ ទុស្សយុគំ ឧប្បន្នំ ហោតិ – ពហូនំ [ពហុន្នំ (សី. ស្យា.)] ទុស្សានំ ពហូនំ ទុស្សយុគានំ ពហូនំ ទុស្សយុគសតានំ ពហូនំ ទុស្សយុគសហស្សានំ ពហូនំ ទុស្សយុគសតសហស្សានំ អគ្គញ្ច សេដ្ឋញ្ច មោក្ខញ្ច ឧត្តមញ្ច បវរញ្ច. អថ ខោ រាជា បជ្ជោតោ តំ សិវេយ្យកំ ទុស្សយុគំ ជីវកស្ស កោមារភច្ចស្ស បាហេសិ. អថ ខោ ជីវកស្ស កោមារភច្ចស្ស ឯតទហោសិ – ‘‘ឥទំ ខោ មេ សិវេយ្យកំ ទុស្សយុគំ រញ្ញា បជ្ជោតេន បហិតំ – ពហូនំ ទុស្សានំ ពហូនំ ទុស្សយុគានំ ពហូនំ ទុស្សយុគសតានំ ពហូនំ ទុស្សយុគសហស្សានំ ពហូនំ ទុស្សយុគសតសហស្សានំ អគ្គញ្ច សេដ្ឋញ្ច មោក្ខញ្ច ឧត្តមញ្ច បវរញ្ច. នយិទំ អញ្ញោ កោចិ បច្ចារហតិ អញ្ញត្រ តេន ភគវតា អរហតា សម្មាសម្ពុទ្ធេន, រញ្ញា វា មាគធេន សេនិយេន ពិម្ពិសារេនា’’តិ.

សិវេយ្យកទុស្សយុគកថា និដ្ឋិតា.