១០. វោហារកថាវណ្ណនា

៣៤៧. វិសយវិសយីសូតិ រូបចក្ខាទិកេ សន្ធាយាហ. តេ ហិ រូបក្ខន្ធបរិយាបន្នត្តា ឯកន្តេន លោកិយា. វិសយស្សេវាតិ សទ្ទស្សេវ. សោ ហិ វោហរិតព្ពតោ វោហារករណតាយ ច ‘‘វោហារោ’’តិ បាឡិយំ វុត្តោ. នត្ថេត្ថ ការណំ វិសយីនំ វិសយស្សបិ អាសវាទិអនារម្មណតាភាវតោ. អសិទ្ធលោកុត្តរភាវស្ស ឯកន្តសាសវត្តា តស្ស សទ្ទាយតនស្ស យថា លោកុត្តរតា តវ មតេនាតិ អធិប្បាយោ.

បដិហញ្ញេយ្យាតិ ឥទំ បរិកប្បវចនំ. បរិកប្បវចនញ្ច អយាថាវន្តិ អាហ ‘‘ន ហិ…បេ… អត្ថី’’តិ. ន ហិ ជលំ អនលន្តិ បរិកប្បិតំ ទហតិ បចតិ វា. កិំ លោកិយេន ញាណេន ជានិតព្ពតោ លោកិយោ រូបាយតនាទិ វិយ, ឧទាហុ លោកុត្តរោ បច្ចវេក្ខិយមានមគ្គាទិ វិយាតិ ឯវមេត្ថ ហេតុស្ស អនេកន្តភាវោ វេទិតព្ពោ. តេនាហ ‘‘លោកិយេ លោកុត្តរេ ច សម្ភវតោ’’តិ.

វោហារកថាវណ្ណនា និដ្ឋិតា.