១. និរោធកថាវណ្ណនា

៥៧១-៥៧២. សកសមយេ ‘‘បុរិមចិត្តស្ស និរោធានន្តរំ បច្ឆិមចិត្តំ ឧប្បជ្ជតី’’តិ ឥច្ឆិតំ, បរវាទី បន ‘‘យស្មិំ ខណេ ភវង្គចិត្តំ, តស្មិំយេវ ខណេ កិរិយមយចិត្តំ ឧប្បជ្ជតី’’តិ វទតិ. ឯវំ សតិ បុរិមបច្ឆិមចិត្តានំ សហភាវោបិ អនុញ្ញាតោ ហោតិ. តេនាហ ‘‘ភង្គក្ខណេន សហេវា’’តិ. តថា ច សតិ វិបាកកិរិយក្ខន្ធានំ វិយ កិរិយវិបាកក្ខន្ធានំ វិបាកវិបាកក្ខន្ធានំ កិរិយកិរិយក្ខន្ធានញ្ច វុត្តនយេន សហភាវោ វត្តព្ពោតិ ឥមមត្ថំ ទស្សេន្តោ ‘‘ភវង្គចិត្តស្សា’’តិអាទិមាហ. តត្ថ ឧបបត្តិភវភាវេន ឯសិយា ឥច្ឆិតព្ពាតិ ឧបបត្តេសិយា វិបាកក្ខន្ធា, តេ ច យេភុយ្យេន ភវង្គបរិយាយកាតិ អដ្ឋកថាយំ វុត្តំ ‘‘ឧបបត្តេសិយន្តិ សង្ខំ គតស្ស ភវង្គចិត្តស្សា’’តិ. អាទិបរិយោសានមត្តញ្ហិ តស្ស បដិសន្ធិចុតិចិត្តំ, តទារម្មណំ ភវង្គន្ត្វេវ វុច្ចតីតិ. ចក្ខុវិញ្ញាណាទីនំ កិរិយាវេមជ្ឈេ បតិតត្តា កិរិយាចតុក្ខន្ធគ្គហណេន គហណំ យុត្តន្តិ វុត្តំ. ចក្ខុវិញ្ញាណាទីនន្តិ ហិ អាទិ-សទ្ទេន ន សោតវិញ្ញាណាទីនំយេវ គហណំ, អថ ខោ សម្បដិច្ឆនសន្តីរណានម្បីតិ ទដ្ឋព្ពំ.

និរោធកថាវណ្ណនា និដ្ឋិតា.