១. កោសិយសិក្ខាបទវណ្ណនា

៥៤២. បាឡិយំ ‘‘កោសិយការកេ’’តិ ឯត្ថ កោសំ ករោន្តីតិ កោសការកាតិ លទ្ធវោហារានំ បាណកានំ កោសតោ និព្ពត្តំ កោសិយំ, តំ ករោន្តីតិ កោសិយការកា, តន្តវាយា. សំហននំ សង្ឃាតោ, វិនាសោតិ អត្ថោ. កោសិយមិស្សកន្តិ កោសិយតន្តុនា មិស្សំ. ‘‘អវាយិម’’ន្តិ វុត្តត្តា វាយិត្វា ចេ ករោន្តិ, អនាបត្តិ. អនាបត្តិ វិតានំ វាតិអាទិនា វិតានាទីនំ អត្ថាយ ករណេបិ តេនាការេន បរិភោគេបិ អនាបត្តិ វុត្តា.

ឯវម្បិ មិស្សេត្វា កតមេវ ហោតីតិ ឥមិនា វាតេន អាហរិត្វា បាតិតេបិ អចិត្តកត្តា អាបត្តិយេវាតិ ទស្សេតិ. កោសិយមិស្សកតា, អត្តនោ អត្ថាយ សន្ថតស្ស ករណំ ការាបនំ, បដិលាភោ ចាតិ ឥមានេត្ថ តីណិ អង្គានិ.

កោសិយសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.

៥៤៧. សុទ្ធកាឡកសិក្ខាបទំ ឧត្តានត្ថមេវ.