៩. បរិបាចិតសិក្ខាបទវណ្ណនា

១៩៤. នវមេ បដិយាទិតន្តិ ភិក្ខូនំ អត្ថាយ សម្បាទិតំ. ញាតកា វា ហោន្តិ បវារិតា វាតិ ឯត្ថ សចេបិ ភិក្ខុនោ អញ្ញាតកា អប្បវារិតា ច សិយុំ, ភិក្ខុនិយា ញាតកា បវារិតា ចេ, វដ្ដតិ.

១៩៧. បាបភិក្ខូនំ បក្ខុបច្ឆេទាយ ឥទំ បញ្ញត្តំ, តស្មា បញ្ចភោជនេយេវ អាបត្តិ វុត្តា. បញ្ច ភោជនានិ ឋបេត្វា សព្ពត្ថ អនាបត្តីតិ ឥទំ បន ឥមិនា សិក្ខាបទេន អនាបត្តិទស្សនត្ថំ វុត្តំ. វិញ្ញត្តិយា ឧប្បន្នំ បរិភុញ្ជន្តស្ស ហិ អញ្ញត្ថ វុត្តនយេន ទុក្កដំ. សេសំ ឧត្តានមេវ. ភិក្ខុនិបរិបាចិតភាវោ, ជាននំ, គិហិសមារម្ភាភាវោ, ឱទនាទីនំ អញ្ញតរតា, តស្ស អជ្ឈោហរណន្តិ ឥមានិ បនេត្ថ បញ្ច អង្គានិ.

បរិបាចិតសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.