១០. រហោនិសជ្ជសិក្ខាបទវណ្ណនា

១៩៨. ទសមេ ឧបនន្ទស្ស ចតុត្ថសិក្ខាបទេនាតិ អប្បដិច្ឆន្នេ មាតុគាមេន សទ្ធិំ រហោនិសជ្ជសិក្ខាបទំ សន្ធាយ វុត្តំ. កិញ្ចាបិ តំ អចេលកវគ្គេ បញ្ចមសិក្ខាបទំ ហោតិ, ឧបនន្ទត្ថេរំ អារព្ភ បញ្ញត្តេសុ បន ចតុត្ថភាវតោ ‘‘ឧបនន្ទស្ស ចតុត្ថសិក្ខាបទេនា’’តិ វុត្តំ. ចតុត្ថសិក្ខាបទស្ស វត្ថុតោ ឥមស្ស សិក្ខាបទស្ស វត្ថុនោ បឋមំ ឧប្បន្នត្តា ឥទំ សិក្ខាបទំ បឋមំ បញ្ញត្តំ. ឥមិនា ច សិក្ខាបទេន កេវលំ ភិក្ខុនិយា ឯវ រហោនិសជ្ជាយ អាបត្តិ បញ្ញត្តា, ឧបរិ មាតុគាមេន សទ្ធិំ រហោនិសជ្ជាយ អាបត្តិ វិសុំ បញ្ញត្តាតិ ទដ្ឋព្ពំ.

រហោនិសជ្ជសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.

និដ្ឋិតោ ភិក្ខុនិវគ្គោ តតិយោ.