ចីវរកថា

៥៧. ចីវរកថាយំ ‘‘អហតកប្បានន្តិ ឯកវារធោតានំ. ឧតុទ្ធដានន្តិ ឧតុតោ ទីឃកាលតោ ឧទ្ធដានំ ហតវត្ថកានំ, បិលោតិកានន្តិ វុត្តំ ហោតិ. បាបណិកេតិ អន្តរាបណតោ បតិតបិលោតិកចីវរេ. ឧស្សាហោ ករណីយោតិ បរិយេសនា កាតព្ពា. បរិច្ឆេទោ បនេត្ថ នត្ថិ, បដ្ដសតម្បិ វដ្ដតិ. សព្ពមិទំ សាទិយន្តស្ស ភិក្ខុនោ វសេន វុត្តំ. អគ្គឡំ តុន្នន្តិ ឯត្ថ ឧទ្ធរិត្វា អល្លីយាបនខណ្ឌំ អគ្គឡំ, សុត្តេន សំសិព្ពិតំ តុន្នំ, វដ្ដេត្វា ករណំ ឱវដ្ដិកំ. កណ្ឌុបកំ វុច្ចតិ មុទ្ទិកា. ទឡីកម្មន្តិ អនុទ្ធរិត្វាវ ឧបស្សយំ កត្វា អល្លីយាបនកំ វត្ថខណ្ឌ’’ន្តិ អដ្ឋកថាយំ អាគតំ. សារត្ថទីបនិយំ (សារត្ថ. ដី. មហាវគ្គ ៣.៣៤៨) បន ‘‘អច្ឆុបេយ្យន្តិ បតិដ្ឋបេយ្យំ. ហតវត្ថកានន្តិ កាលាតីតវត្ថានំ. ឧទ្ធរិត្វា អល្លីយាបនខណ្ឌន្តិ ទុព្ពលដ្ឋានំ អបនេត្វា អល្លីយាបនវត្ថខណ្ឌ’’ន្តិ វុត្តំ. ទិគុណំ សង្ឃាដិន្តិ ទុបដ្ដំ សង្ឃាដិំ. ឯកច្ចិយន្តិ ឯកបដ្ដំ អគ្គបដ្ដំ. អគ្គឡំ អជ្ឈាបេស្សន្តិ ជិណ្ណដ្ឋានេ បិលោតិកខណ្ឌំ លគ្គាបេយ្យំ.