២. វជ្ជបដិច្ឆាទិកសិក្ខាបទវណ្ណនា

៦៦៦. ទុតិយេ បុរិមេនាតិអាទិ សុន្ទរីនន្ទាយ វជ្ជបដិច្ឆាទនេ បញ្ញត្តតំ សន្ធាយ វុត្តំ. ‘‘អដ្ឋន្ន’’ន្តិ វុត្តត្តា វជ្ជបដិច្ឆាទនស្សាបិ បដិច្ឆាទនេ បារាជិកមេវាតិ ទដ្ឋព្ពំ. ‘‘ធុរំ និក្ខិត្តមត្តេ’’តិ វុត្តត្តា បណ្ណត្តិំ អជានន្តិយាបិ ‘‘ឥទំ វជ្ជំ ន បកាសេស្សាមី’’តិ ឆន្ទេន ធុរំ និក្ខេបក្ខណេ បារាជិកន្តិ ទដ្ឋព្ពំ. តំ បន បដិច្ឆាទនំ យស្មា ‘‘បេសលា ញត្វា គរហិស្សន្តី’’តិ ភយេនេវ ហោតិ, ភយញ្ច កោធចិត្តសម្បយុត្តំ, តស្មា ឥទំ ‘‘ទុក្ខវេទន’’ន្តិ វុត្តំ. យំ បន សារត្ថទីបនិយំ (សារត្ថ. ដី. បារាជិកកណ្ឌ ៣.៦៦៦) ‘‘កិញ្ចាបិ វជ្ជបដិច្ឆាទនំ បេមវសេន ហោតិ, តថាបិ សិក្ខាបទវីតិក្កមចិត្តំ ទោមនស្សិតមេវ ហោតី’’តិ ឯវំ បណ្ណត្តិវីតិក្កមចិត្តេនេវ ឆាទនំ ទោមនស្សត្តេ ការណំ វុត្តំ, តំ អការណំ បណ្ណត្តិវិជាននំ វិនាបិ អាបជ្ជិតព្ពតោវ.

វជ្ជបដិច្ឆាទិកសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.

៦៦៩. តតិយំ ឧត្តានមេវ.