៩. នវមសិក្ខាបទវណ្ណនា

៩៦៩. ឯកិន្ទ្រិយន្តិ កាយិន្ទ្រិយេនេវ ឯកិន្ទ្រិយំ, និគណ្ឋានំ អចេលកានំ មតំ. កាបិលា បន ‘‘បញ្ចិន្ទ្រិយា’’តិ មញ្ញន្តា ឯវំ វទន្តិ ‘‘សចក្ខុកត្តា អលាពុមាលុវាទយោ យត្ថ អាលម្ពនំ, តត្ថ គច្ឆន្តិ. សសោតកត្តា កទលិយោ មេឃគជ្ជិតំ សុត្វា គព្ភំ គណ្ហន្តិ. សឃានកត្តា បនសាទយោ កុណបគន្ធេន ផលន្តិ. សជិវ្ហកត្តា ឧទកំ បិវន្តិ យេន, សព្ពេបិ ‘បាទបា’តិ វុច្ចន្តិ. សកាយបសាទត្តា ឥត្ថិសម្ផស្សេន អសោករុក្ខា បុប្ផន្តី’’តិ. សង្ឃាតន្តិ វិនាសំ.

៩៧០. ឥធ ច វស្សច្ឆេទេន ទុក្កដំ. បឋមំ អាវសិត្វា បច្ឆា ចារិកា ចរណបច្ចយា បាចិត្តិយំ អាបជ្ជតីតិ វេទិតព្ពំ. អថ វស្សំ អវសិត្វា ចរតិ, អវស្សុបគមនបច្ចយា ទុក្កដំ អាបជ្ជតិ. បោរាណគណ្ឋិបទេ បន ‘‘អន្តោសត្តាហេ អន្តោវស្សេ ចារិកំ ចរន្តិយា បាចិត្តិយំ. សត្តាហករណីយេន បន វដ្ដតិ, ភិក្ខុនោ ទុក្កដំ ហោតី’’តិ វុត្តំ.

៩៧២. កេនចិ ឧព្ពាឡ្ហាតិ វស្សច្ឆេទការណេនាតិ នោ តក្កោតិ អាចរិយោ. កិត្តាវតា ចារិកា ហោតីតិ? ឥទំ ន សព្ពត្ថ វិចារិតំ. អនន្តរសិក្ខាបទេ ‘‘អន្តមសោ ឆប្បញ្ចយោជនានិបី’’តិ វុត្តត្តា សោ ច មញ្ញេ ហេដ្ឋិមបរិច្ឆេទោតិ.

នវមសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.