១០. ទសមនិស្សគ្គិយបាចិត្តិយសិក្ខាបទវណ្ណនា

៧៧៩. ទសមេ បន ‘‘យា បន ភិក្ខុនី អញ្ញទត្ថិកេន បរិក្ខារេន អញ្ញុទ្ទិសិកេន បុគ្គលិកេន អញ្ញំ ចេតាបេយ្យ, និស្សគ្គិយំ បាចិត្តិយ’’ន្តិ ឯវំវិធេន ភវិតព្ពំ, ‘‘បុគ្គលិកេន សំយាចិកេនា’’តិ ឥមិនា ឯកាទសមេន ភវិតព្ពំ សិយា យថាក្កមេន សម្ភវតោ. កាមមេវ ចេតំ អដ្ឋុប្បត្តិយា អភាវតោ ន វុត្តំ, អត្ថតោ បន គហេតព្ពមេវ. ឯត្ថ បន សង្ឃគណបុគ្គលានំ បវារិតដ្ឋានេ, បុគ្គលស្សេវ ញាតកដ្ឋានេ ច អនាបត្តិឆាយា ទិស្សតិ, ឥទំ សព្ពំ អម្ហាកំ តក្កានុសារវសេនេវ វុត្តន្តិ កត្វា ន សារតោ ទដ្ឋព្ពំ. វិចារេត្វា យថា និច្ចលការណំ ទិស្វា យំ វា វិនយក្កមកោវិទា អនុជានន្តិ, តំ តទេវ គហេតព្ពំ. បោរាណគណ្ឋិបទេ បន ‘‘អាបទាសុបិ អញ្ញំ គរុភណ្ឌមេវ ចេតាបេតព្ពំ, ឥតរំ ន វដ្ដតិ, ភិក្ខុស្ស បន វដ្ដតី’’តិ វុត្តំ.

ទសមនិស្សគ្គិយបាចិត្តិយសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.