៥. បញ្ចមសង្ឃាទិសេសសិក្ខាបទវណ្ណនា

៧០១. ឯតំ ន វុត្តន្តិ ភិក្ខុនិយា អវស្សុតភាវោ ទដ្ឋព្ពោតិ ឯតំ និយមនំ ន វុត្តំ. តំ អវចនំ បាឡិយា សមេតិ. កតរបាឡិយាតិ? ‘‘អនវស្សុតោតិ ជានន្តី បដិគ្គណ្ហាតី’’តិ ឥមាយ. យទិ ហិ បុគ្គលស្ស អវស្សុតភាវោ ន បមាណំ, កិំ ឥមាយ បាឡិយា បយោជនំ, ‘‘អនាបត្តិ ឧភោ អនវស្សុតា ហោន្តិ, អនវស្សុតា បដិគ្គណ្ហាតី’’តិ ឯត្តកមេវ វត្តព្ពំ សិយា. អត្តនោ ហិ អនវស្សុតភាវោយេវ បមាណន្តិ. ឥមស្ស បន អនាបត្តិវារស្ស អយមត្ថោ – ឧភោ ចេ អនវស្សុតា, សព្ពថាបិ អនាបត្តិ. អថ ភិក្ខុនី អនវស្សុតា សមានា អវស្សុតម្បិ ‘‘អនវស្សុតោ’’តិ សញ្ញាយ តស្ស ហត្ថតោ បដិគ្គណ្ហាតិ, ឯវម្បិ អនាបត្តីតិ. អថ សា អនវស្សុតាបិ អញ្ញំ អនវស្សុតំ វា អវស្សុតំ វា ‘‘អវស្សុតោ’’តិ ជានាតិ, ទុក្កដមេវ. វុត្តញ្ហេតំ អនន្តរសិក្ខាបទេ ‘‘កិស្ស ត្វំ អយ្យេ ន បដិគ្គណ្ហាសីតិ. អវស្សុតោ អយ្យេតិ…បេ… នាហំ អវស្សុតា’’តិ.

បញ្ចមសង្ឃាទិសេសសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.