៧. ពោធិបក្ខិយវគ្គវណ្ណនា

៥៣១-៦៥០. សត្តានំ ផលានំ ហេតុភូតានិ ‘‘ឥមេសំ ខោ, ភិក្ខវេ, បញ្ចន្នំ ឥន្ទ្រិយានំ ភាវិតត្តា’’តិអាទិនា វុត្តានិ, បញ្ចិន្ទ្រិយានិយេវ ផលូបចារេន ‘‘សត្ត ផលានី’’តិ វុត្តានិ. តានិ ច បុព្ពភាគានិ ‘‘ឥមេសំ, ភិក្ខវេ, បញ្ចន្នំ ឥន្ទ្រិយានំ ភាវិតត្តា…បេ… សត្តានិសំសា បាដិកង្ខា’’តិ វចនតោ. តេសន្តិ សត្តានំ ផលានំ. ‘‘ទ្វិន្នំ ផលានំ អញ្ញតរំ ផល’’ន្តិ ឯវំ អតីតសុត្តេ វុត្តានិ ហេដ្ឋា ទ្វេ ផលានិ នាមាតិ វទន្តិ. យេហិ បន ឥន្ទ្រិយេហិ អញ្ញត្រ បន អន្តរាបរិនិព្ពាយិំ សេសានិ ផលានិ ហោន្តិ, តានិ ចត្តារិ សបុព្ពភាគានិ លោកុត្តរានីតិ វុត្តំ សិយា.

ឥន្ទ្រិយសំយុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.