៤. សាលសុត្តវណ្ណនា

៣៧០. យថានុសិដ្ឋំ បដិបជ្ជមានេ អបាយទុក្ខេ អបាតនវសេន ធារណដ្ឋេន ធម្មោ, សាសនព្រហ្មចរិយំ, តទេវ តទង្គាទិវសេន កិលេសានំ វិនយនដ្ឋេន វិនយោតិ អាហ – ‘‘ធម្មោតិ វា…បេ… នាម’’ន្តិ. បដិបក្ខធម្មេហិ អនភិភូតតាយ ឯកោ ឧទេតីតិ ឯកោទីតិ លទ្ធនាមោ សមាធិ ភូតោ ជាតោ ឯតេសន្តិ ឯកោទិភូតា. ឯត្ថ ច ឯកោទិភូតាតិ ឯតេន ឧបចារជ្ឈានាវហោ បុព្ពភាគិកោ សមាធិ វុត្តោ. សមាហិតាតិ ឯតេន ឧបចារប្បនាសមាធិ. ឯកគ្គចិត្តាតិ ឯតេន សុភាវិតោ វសិប្បត្តោ អប្បនាសមាធិ វុត្តោតិ វេទិតព្ពោ. នវកភិក្ខូហិ ភាវិតសតិបដ្ឋានា បុព្ពភាគា. តេ ហិ យថាភូតញាណាយ ភាវិតា. យថាភូតញាណន្តិ ហិ សោតាបត្តិមគ្គញាណំ ឥធាធិប្បេតំ. ខីណាសវេហិ ភាវិតសតិបដ្ឋានាបិ បុព្ពភាគា. តេសញ្ហិ កតករណីយានំ ទិដ្ឋធម្មសុខវិហារាយ សតិបដ្ឋានភាវនា, សេក្ខានំ បន សតិបដ្ឋានភាវនា បរិញ្ញត្ថាយ បវត្តា លោកិយា, បរិជាននវសេន បវត្តា លោកុត្តរាតិ ‘‘មិស្សកា’’តិ វុត្តំ.