៣-៧. សេក្ខសុត្តាទិវណ្ណនា

១៣-១៧. តិស្សន្នម្បិ សិក្ខានំ សិក្ខនំ សីលំ ឯតស្សាតិ សិក្ខនសីលោ. សិក្ខតីតិបិ វា សេក្ខោ. វុត្តញ្ហេតំ ‘‘សិក្ខតីតិ ខោ, ភិក្ខវេ, តស្មា សេក្ខោតិ វុច្ចតិ. កិញ្ច សិក្ខតិ? អធិសីលម្បិ សិក្ខតី’’តិអាទិ (អ. និ. ៣.៨៦). តីហិ ផលេហិ ហេដ្ឋា. សាបិ ចតុត្ថមគ្គេន សទ្ធិំ ឧប្បន្នសិក្ខាបិ. មគ្គក្ខណេ ហិ សិក្ខាកិច្ចំ ន និដ្ឋិតំ វិប្បកតភាវតោ, ផលក្ខណេ បន និដ្ឋិតំ នាម. ឧត្តានត្ថានេវ ហេដ្ឋា វុត្តនយត្តា.

សេក្ខសុត្តាទិវណ្ណនា និដ្ឋិតា.

វិហារវគ្គវណ្ណនា និដ្ឋិតា.