៨. អាទិត្តបរិយាយសុត្តវណ្ណនា

២៣៥. កិលេសានំ អនុ អនុ ព្យញ្ជនតោ បរិព្យត្តិយា ឧប្បត្តិបច្ចយភាវតោ អនុព្យញ្ជនំ, ហត្ថបាទាទិអវយវាតិ អាហ – ‘‘ហត្ថា សោភនា’’តិអាទិ. និមិត្តគ្គាហោតិ កិលេសុប្បត្តិយា និមិត្តភូតោ គាហោ. សំសន្ទេត្វា គហណន្តិ អវយវេ សមោធានេត្វា ‘‘ឥត្ថិបុរិសោ’’តិអាទិនា ឯកជ្ឈំ គហណំ. វិភត្តិគហណន្តិ វិភាគេន អនវសេសគ្គហណំ. កុម្ភីលសទិសោតិ កុម្ភីលគាហសទិសោ. តេនាហ – ‘‘សព្ពមេវ គណ្ហាតី’’តិ ហត្ថបាទាទីសុ តំ តំ កោដ្ឋាសំ វិភជិត្វា គហណំ រត្តបាសទិសោ ជលូកគាហសទិសោ. ឯកជវនវារេបិ លព្ភន្តីតិ ឥទំ ចក្ខុទ្វារានុសារេន ឧប្បន្នមនោទ្វារិកជវនំ សន្ធាយ វុត្តំ.

និមិត្តស្សាទេន គន្ថិតន្តិ យថាវុត្តេ និមិត្តេ អស្សាទគាហេន គន្ថិតំ សម្ពទ្ធំ. ភវង្គេនេវាតិ មូលភវង្គេនេវ. កិលេសភយំ ទស្សេន្តោតិ តថា កិលេសុប្បត្តិយា សតិ អកុសលចិត្តេន អន្តរិតំ ចេ មរណចិត្តំ ភវេយ្យ, ឯកន្តតោ និរយេ វា តិរច្ឆានយោនិយា វា ឧប្បត្តិ សិយាតិ កិលេសានំ ភាយិតព្ពំ ទស្សេន្តោ. ‘‘សមយវសេន វា ឯវំ វុត្ត’’ន្តិ វត្វា តមត្ថំ វិវរន្តោ ‘‘ចក្ខុទ្វារស្មិញ្ហី’’តិអាទិមាហ. រត្តចិត្តំ វាតិ រាគវសេន រត្តចិត្តំ វា. ទុដ្ឋចិត្តេន កថំ អារម្មណរសានុភវនន្តិ? ទោមនស្សវេទនុប្បត្តិ ឯវ តស្ស អារម្មណរសានុភវនំ ទដ្ឋព្ពំ. ឥមស្ស សមយស្សាតិ មរណសមយស្ស.

ឧភិន្នំ នាសច្ឆិទ្ទានំ មជ្ឈេ ឋិត-អដ្ឋិតុទនំ សហ ខុរដ្ឋេន ឆិន្ទនំ. ទណ្ឌកវាសីតិ ទីឃទណ្ឌកា មហាវាសិ. និបជ្ជិត្វា និទ្ទោក្កមនន្តិ ឥមិនា បចលាយិកនិទ្ទំ បដិក្ខិបតិ. តត្ថ ហិ កទាចិ អន្តរា មិច្ឆាវិតក្កានំ សល្លកានំ អវសរោ សិយា, នត្ថេវ និបជ្ជិត្វា មហានិទ្ទំ ឱក្កន្តកាលេ. វិតក្កានន្តិ មិច្ឆាវិតក្កានំ.

អាទិត្តបរិយាយសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.