៧-៨. ហាលិទ្ទិកានិសុត្តាទិវណ្ណនា

១៣០-១៣១. តំ ឥត្ថេតន្តិ ចក្ខុនា យំ រូបំ ទិដ្ឋំ, តំ ឥត្ថន្តិ អត្ថោ. តំ សុខវេទនិយន្តិ តំ សុខវេទនាយ ឧបនិស្សយកោដិយា បច្ចយភូតំ ចក្ខុវិញ្ញាណញ្ចេវ, យោ ច យថារហំ ឧបនិស្សយកោដិយា វា, អនន្តរោ ចេ អនន្តរកោដិយា វា, សហជាតោ ចេ សម្បយុត្តកោដិយា វា, សុខវេទនាយ បច្ចយោ ផស្សោ. តំ សុខវេទនិយញ្ច ផស្សំ បដិច្ច ឧប្បជ្ជតិ សុខវេទនាតិ យោជនា. ឯស នយោ សព្ពត្ថ សព្ពេសុ សេសេសុ សត្តសុ វារេសុ. មនោធាតុយេវ វា សមានាតិ អភិធម្មនយេន. សុត្តន្តនយេន បន សុញ្ញតដ្ឋេន និស្សត្តនិជ្ជីវដ្ឋេន ច មនោធាតុសមញ្ញំ លភតេវ. អដ្ឋមំ ឧត្តានមេវ ហេដ្ឋា វុត្តនយត្តា.

ហាលិទ្ទិកានិសុត្តាទិវណ្ណនា និដ្ឋិតា.