២. ទុតិយគមនាទិវគ្គវណ្ណនា

២២៤-៣០១. ទុក្ខវសេន វុត្តន្តិ ‘‘ឥតិ ខោ, ភិក្ខវេ, ទុក្ខេ សតិ ទុក្ខំ ឧបាទាយា’’តិអាទិទុក្ខវសេន វុត្តំ. តាទិសមេវ ទុតិយំ វេយ្យាករណគមនំ. តេនាហ ‘‘តត្រាបិ អដ្ឋារសេវ វេយ្យាករណានី’’តិ. តេហីតិ ‘‘រូបី អត្តា ហោតី’’តិអាទិនយបវត្តេហិ វេយ្យាករណេហិ សទ្ធិំ. តន្តិ ទុតិយំ គមនំ.

អារម្មណមេវាតិ កសិណសង្ខាតំ អារម្មណមេវ. តក្កិសទ្ទេន សុទ្ធតក្កិកានំ គហណំ ទដ្ឋព្ពំ.

អនិច្ចទុក្ខវសេនាតិ ‘‘យទនិច្ចំ, តំ ទុក្ខំ, តស្មិំ សតិ តទុបាទាយ ឯវំ ទិដ្ឋិ ឧប្បជ្ជតី’’តិ វុត្តអនិច្ចទុក្ខវសេនាតិ. តេហិយេវាតិ ទុតិយេ បេយ្យាលេ វុត្តប្បការេហិយេវ. តិបរិវដ្ដវសេនាតិ តេហិយេវ ឆព្ពីសតិយា សុត្តេហិ ចតុត្ថបេយ្យាលេ តិបរិវដ្ដវសេន វុត្តោតិ យោជនា.

ទុតិយគមនាទិវគ្គវណ្ណនា និដ្ឋិតា.

សារត្ថប្បកាសិនិយា សំយុត្តនិកាយ-អដ្ឋកថាយ

ទិដ្ឋិសំយុត្តវណ្ណនាយ លីនត្ថប្បកាសនា សមត្តា.