១០. អនិច្ចសញ្ញាសុត្តវណ្ណនា

១០២. ភាវេន្តស្សាតិ វិបស្សនាយ មគ្គំ ភាវេន្តស្ស ឧប្បន្នសញ្ញា. តេនាហ – ‘‘សព្ពំ កាមរាគំ បរិយាទិយតី’’តិអាទិ. សន្តានេត្វាតិ កសនដ្ឋានំ សព្ពសោ វិតនេត្វា បត្ថរិត្វា. កិលេសាតិ ឧបក្កិលេសប្បភេទា កិលេសា. អនិច្ចសញ្ញាញាណេនាតិ អនិច្ចសញ្ញាសហគតេន ញាណេន.

លាយនន្តិ លាយនំ វិយ នយនំ វិយ និច្ឆោដនំ វិយ ច អនិច្ចសញ្ញាញាណំ. ឥមិនា អត្ថេនាតិ ឥមិនា យថាវុត្តេន បាឡិយា អត្ថេន, ឧបមា សំសន្ទេតព្ពាតិ ឯត្ថ បព្ពជលាយកោ វិយ យោគាវចរោ. លាយនាទិនា តស្ស តត្ថ កតកិច្ចតាយ បរិតុដ្ឋិ វិយ ឥមស្ស កិលេសេ សព្ពសោ ឆិន្ទិត្វា ផលសមាបត្តិសុខេន កាលស្ស វីតិនាមនា.

កូដំ គច្ឆន្តីតិ បារិមន្តេន កូដំ គច្ឆន្តិ. កូដំ បវិសនភាវេនាតិ កូដច្ឆិទ្ទំ អគ្គេន បវិសនវសេន. សមោសរិត្វាតិ ឆិទ្ទេ អនុបវិសនវសេន ច អាហច្ច អវដ្ឋានេន ច សមោសរិត្វា ឋិតា. កូដំ វិយ អនិច្ចសញ្ញា អនិច្ចានុបស្សនាវសេន អវដ្ឋានស្ស មូលភាវតោ. គោបានសិយោ វិយ ចតុភូមកកុសលា ធម្មា អនិច្ចសញ្ញាមូលកត្តា. កូដំ អគ្គំ សព្ពគោបានសីនំ តថាអធិដ្ឋានស្ស បធានការណត្តា. អនិច្ចសញ្ញា អគ្គាតិ ឯត្ថាបិ ឯសេវ នយោ. អនិច្ចសញ្ញា លោកិយាតិ ឥទំ អនិច្ចសញ្ញានុបស្សនំ សន្ធាយ វុត្តំ. អនិច្ចានុបស្សនាមុខេន អធិគតអរិយមគ្គេ ឧប្បន្នសញ្ញា អនិច្ចសញ្ញាតិ វត្តព្ពតំ លភតីតិ ‘‘អនិច្ចសញ្ញា, ភិក្ខវេ, ភាវិតា ពហុលីកតា សព្ពំ កាមរាគំ បរិយាទិយតី’’តិអាទិ វុត្តំ. តថា ហិ ធម្មសង្គហេ (ធ. ស. ៣៥៧, ៣៦០) ‘‘យស្មិំ សមយេ លោកុត្តរំ សញ្ញំ ភាវេតី’’តិអាទិនា សញ្ញាបិ ឧទ្ធដា. សព្ពាសុ ឧបមាសូតិ មូលសន្តានឧបមាទីសុ បញ្ចសុ ឧបមាសុ. បុរិមាហីតិ កស្សកបព្ពជលាយនអម្ពបិណ្ឌិឧបមាហិ អនិច្ចសញ្ញាយ កិច្ចំ វុត្តំ មូលសន្តានកបទាលនបព្ពជលាយនវណ្ដច្ឆេទនបទេសេន អនិច្ចសញ្ញាយ បដិបក្ខបច្ឆេទនស្ស ទស្សិតត្តា. បច្ឆិមាហិ ពលំ ទស្សិតំ បដិបក្ខាតិភាវស្ស ជោតិតត្តា.

អនិច្ចសញ្ញាសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.

បុប្ផវគ្គវណ្ណនា និដ្ឋិតា.

មជ្ឈិមបណ្ណាសកោ សមត្តោ.