២. ទុតិយអស្សុតវាសុត្តវណ្ណនា

៦២. បច្ចយភាវេន សុខវេទនាយ ហិតន្តិ សុខវេទនិយំ. តេនាហ ‘‘សុខវេទនាយ បច្ចយ’’ន្តិ. បច្ចយភាវោ ច ឧបនិស្សយកោដិយា, ន សហជាតកោដិយា. តេនាហ ‘‘ននុ ចា’’តិអាទិ. ជវនវេទនាយាតិ ជវនចិត្តសហគតាយ វេទនាយ. តំ សន្ធាយាតិ តំ ឧបនិស្សយបច្ចយតំ សន្ធាយ. ឯតន្តិ ឯតំ ‘‘សុខវេទនាយ បច្ចយ’’ន្តិ វចនំ វុត្តំ. ឯសេវ នយោតិ ឥមិនា ‘‘ននុ ច សោតសម្ផស្សោ សុខវេទនាយ បច្ចយោ ន ហោតី’’តិ ឯវមាទិំ អតិទិសតិ. សោ សម្ផស្សោ ជាតិ ឧប្បត្តិដ្ឋានំ ឯតស្សាតិ តជ្ជាតិកំ, វេទយិតំ. តំ បន យស្មា តស្ស ផស្សស្ស អនុច្ឆវិកមេវ ហោតិ, តស្មា តស្សារុប្បំ តស្ស ផស្សស្ស អនុរូបន្តិ ច អត្ថោ វុត្តោ. វុត្តនយេនាតិ ‘‘សុខវេទនាយ បច្ចយោ’’តិអាទិនា វុត្តវិធិអនុសារេន. អធរារណិយំ ឧត្តរារណិយា មន្តនវសេន ឃដ្ដនំ ឥវ សង្ឃដ្ដនំ ផស្សេន យុគគ្គាហោ, តស្ស បន ឃដ្ដនស្ស និរន្តរប្បវត្តិយា បិណ្ឌិតភាវោ ឥធ សមោធានំ, ន កេសញ្ចិ ទ្វិន្នំ តិណ្ណំ វា សហាវដ្ឋានន្តិ វុត្តំ ‘‘សង្ឃដ្ដនសម្បិណ្ឌនេនាតិ អត្ថោ’’តិ. អគ្គិចុណ្ណោតិ វិប្ផុលិង្គំ. វត្ថូតិ ចក្ខាទិវត្ថុ វិសយសង្ឃដ្ដនតោ. លព្ភមានោវ ធម្មោ សង្ឃដ្ដនំ វិយ គយ្ហតីតិ វុត្តំ ‘‘សង្ឃដ្ដនំ វិយ ផស្សោ’’តិ. ឧស្មាធាតុ វិយ វេទនា ទុក្ខសភាវត្តា.

ទុតិយអស្សុតវាសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.