៥. អហិំសកសុត្តវណ្ណនា

១៩១. ឯសាតិ ព្រាហ្មណោ. ‘‘អហិំសកោ អហ’’ន្តិ តទត្ថំ សាធេតុំ ឥច្ឆាយ កថេសីតិ វុត្តំ ‘‘អហិំសកបញ្ហំ បុច្ឆី’’តិ. តថា ចេ អស្សាតិ យថា តេ នាមស្ស អត្ថោ, តថា ចេតំ ភវេយ្យាសិ អន្វត្ថនាមកោ ភវេយ្យាសិ អហិំសកោ ឯវ សិយាតិ. ន ទុក្ខាបេតិ ទុក្ខមត្តម្បិ ន ឧប្បាទេតិ, ទុក្ខតោ អបនេតីតិ អត្ថោ.

អហិំសកសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.