៣. អន្ធកវិន្ទសុត្តវណ្ណនា

១៨៤. ជនតន្តិ ជនានំ សមូហំ, ជនសញ្ចរណដ្ឋានន្តិ អត្ថោ. មនុស្សានំ អនុបចារេតិ យត្តកេ កសនាទិកិច្ចំ ករោន្តានំ សញ្ចារោ ហោតិ, ឯត្តកំ អតិក្កមិត្វា អនុបចារេ. សំយោជនវិប្បមោក្ខាតិ សំយោជនវិមោក្ខហេតុ. វិវេករតិំ បវិវេកសុខជ្ឈានំ អលភន្តោ. ចិត្តានុរក្ខណត្ថន្តិ បុព្ពេ មំ មនុស្សា ‘‘អរញ្ញវាសេន បវិវិត្តោ អសំសដ្ឋោ អារទ្ធវីរិយោ’’តិ មញ្ញិំសុ, ឥទានិ គាមន្តេ វសន្តំ ទិស្វា គណសង្គណិកាយ និវុដ្ឋោតិ អប្បសាទំ អាបជ្ជិស្សន្តិ. យទិបិ មេ ឥធ អភិរតិ នត្ថិ, ឯវំ សន្តេបិ ឥធេវ វសិស្សាមីតិ វិក្ខិត្តចិត្តេន ហុត្វា ន វសិតព្ពំ, កោ អត្ថោ ចិត្តវសំ គន្ត្វាតិ អធិប្បាយោ. សតិបដ្ឋានបរាយណោតិ សតិបដ្ឋានភាវនារតោ. ឯវំ ហិស្ស គណវាសោបិ បាសំសោ វិវេកវាសេន វិនា សមណកិច្ចស្ស អសិជ្ឈនតោ.

វដ្ដភយតោ បមុត្តោ អជ្ឈាសយវសេនាតិ អធិប្បាយោ.

និសីទិ តត្ថ ភិក្ខូតិ ឥមិនា សត្តូបលទ្ធិយា អនិស្សិតត្តា យថារុចិយា តេសំ និសជ្ជំ ទស្សេតិ. តេនាហ ‘‘ឥមិនា’’តិអាទិ.

ឥមិនា ច ឥមិនា ច អាការេន ជាតន្តិ ន អនុស្សវទស្សនមេតំ, ន អនុស្សវគ្គហណំ. តក្កហេតុ នយហេតុ វា ន វទាមីតិ យោជនា. បិដកំ គន្ថោ សម្បទីយតិ ឯតស្សាតិ បិដកសម្បទានំ, គន្ថស្ស ឧគ្គណ្ហនតោ តេន បិដកស្ស ឧគ្គណ្ហនកភាវេន, កេនចិ គន្ថានុសារេន ឯវំ ន វទាមីតិ អត្ថោ. ព្រហ្មស្ស សេដ្ឋស្ស ធម្មស្ស ចរិយំ វាចសិកំ បវត្តតីតិ ព្រហ្មចរិយំ, ធម្មទេសនា. ភាវិតេន មរណស្ស សព្ពសោ ភាគេន វិប្បហានេន មរណបរិច្ចាគីនំ. តេ ច ខីណជាតិកាតិ អាហ ‘‘ខីណាសវាន’’ន្តិ.

ទសធា ទសាតិ ទសក្ខត្តុំ ទស. អញ្ញន្តិ បញ្ចសតាធិកសហស្សតោ អញ្ញំ. បុញ្ញភាគិនោតិ វិវដ្ដនិស្សិតបុញ្ញស្ស ភាគិនោ តស្សា ទេសនាយ ឯត្តកា សត្តា ជាតាតិ គណេតុំ អហំ ន សក្កោមីតិ ទស្សេតិ. ព្រហ្មធម្មទេសនន្តិ ព្រហ្មុនា វុត្តំ អាហ.

អន្ធកវិន្ទសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.