៨. បិណ្ឌសុត្តវណ្ណនា

១៥៤. តត្ថ តត្ថាតិ តស្មិំ តស្មិំ ញាតិមិត្តកុលេ. បាហុនកានីតិ បហិតព្ពបណ្ណាការានិ. អាគន្តុកបណ្ណាការានីតិ អាគន្តុកានំ ឧបគតានំ ទាតព្ពបណ្ណាការានិ. សយំចរទិវសេតិ កុមារកានញ្ច កុមារិកានញ្ច សយំ អត្តនា ចរិតព្ពឆណទិវសេ. ឥទានិ តមត្ថំ វិត្ថារតោ ទស្សេន្តោ ‘‘សមវយជាតិគោត្តា’’តិអាទិមាហ. សមវយសមជាតិកសមគោត្តាតិ បច្ចេកំ សម-សទ្ទោ យោជេតព្ពោ. គោត្តសមតា ច អាវាហវិវាហយោគ្យតាវសេន ទដ្ឋព្ពា, ន ឯកគោត្តតាវសេន. តតោ តតោ គាមតោ. អញ្ញស្មិំ ទាតព្ពេ អសតិ. ឆណវសេន បហិណិតុំ សម្បាទិតំ បូវំ ឆណបូវំ. តាសំ សម្បត្តិយាតិ តាសំ ទានំ ធម្មស្សវនញ្ចាតិ តស្សា ទុវិធាយបិ សម្បត្តិយា.

ញាណំ នាម អាវជ្ជនបុព្ពកំ, តស្មា អជាននស្ស ‘‘អនាវជ្ជនតាយា’’តិ ការណំ វត្វា សេសការណំ វទន្តោ ‘‘ពុទ្ធាន’’ន្តិអាទិមាហ. ឧបចារភេទន្តិ ពុទ្ធំ ទិស្វា មនុស្សេហិ កាតព្ពឧបចារស្ស ភិន្ទនំ. ភិន្ទិតុន្តិ វិធមិតុំ.

ភគវា បនាតិ បនសទ្ទោ វិសេសត្ថជោតកោ. តេន ន កេវលំ ភគវា ឧប្បណ្ឌនំ បរិហរន្តោ តំ គាមំ ន បុន បាវិសិ, អថ ខោ មារំ អនុកម្បន្តោតិ ឥទំ វិសេសំ ជោតេតិ.

ជនេសីតិ អបុញ្ញំ ជនេសិ, ជនេន្តោ ច យថា តតោ អាយតិំ ថិរតរំ មហន្តំ ទុក្ខំ និប្ផជ្ជិស្សតិ, ឯវំ និប្ផាទេសិ. អាសជ្ជនន្តិ ឯត្ថ នន្តិ និបាតមត្តំ. កិញ្ចតិ មទ្ទតិ អភិភវតីតិ កិញ្ចនន្តិ អាហ ‘‘មទ្ទិតុំ សមត្ថ’’ន្តិ.

បិណ្ឌសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.