៧. សុបតិសុត្តវណ្ណនា

១៤៣. ឧតុគាហាបនត្ថំ ធោវិត្វា, ន រជោជល្លវិក្ខាលនត្ថំ. តេនាហ ‘‘ពុទ្ធានំ បនា’’តិអាទិ. ធោតបាទកេ គេហេតិ ធោតបាទេហិ អក្កមិតព្ពកេ. វត្តភេទោ នាម នត្ថិ ធម្មស្សាមិភាវតោ. វត្តសីសេ ឋត្វា ធោវន្តិ អញ្ញេសំ ទិដ្ឋានុគតិអាបជ្ជនត្ថំ. សោប្បបរិគ្គាហកេនាតិ ឯត្ថ សោប្បំ នាម និទ្ទាយ អន្តរន្តរា បវត្តកិរិយមយចិត្តប្បវត្តិរហិតា និរន្តរភវង្គសន្តតីតិ តំ សភាវតោ បយោជនតោ កាលបរិច្ឆេទតោ បរិគ្គាហកំ ឧបរិនិទ្ទេសសតិសម្បជញ្ញំ សន្ធាយ វុត្តំ ‘‘សោប្បបរិគ្គាហកេន សតិសម្បជញ្ញេនា’’តិ. កេចិ បន ‘‘និទ្ទាសោប្បនា’’តិ វទន្តិ, តំ ភគវតោ សោប្បំ ហីឡេន្តោ វទតិ.

កិំ នូតិ ឯត្ថំ កិន្តិ ហេតុនិស្សក្កេ បច្ចត្តវចនន្តិ អាហ ‘‘កស្មា នុ សុបសី’’តិ? ទុព្ភគោ វុច្ចតិ និស្សិរិកោ ភិន្នភគោ, សោ បន មតសទិសោ វិសញ្ញិសទិសោ ច ហោតីតិ អាហ ‘‘មតោ វិយ វិសញ្ញី វិយ ចា’’តិ.

អាទិនាតិ អាទិ-សទ្ទេន ‘‘ពាហិរស្ស ឧបាទាយ អដ្ឋារសា’’តិអាទិនា (វិភ. ៨៤២) អាគតំ តណ្ហាកោដ្ឋាសំ សង្គណ្ហាតិ. តត្ថ តត្ថ វិសត្តតាយាតិ តម្មិំ តស្មិំ អារម្មណេ វិសេសតោ អាសត្តភាវេន. វិសស្ស ទុក្ខនិព្ពត្តកកម្មស្ស ហេតុភាវតោ វិសមូលតា វិសំ វា ទុក្ខទុក្ខាទិភូតវេទនា មូលំ ឯតស្សាតិ វិសមូលា, តណ្ហា. តស្ស រូបាទិកស្ស ទុក្ខស្ស បរិភោគោ, ន អមតស្សាតិ វិសបរិភោគតា. កត្ថចិ នេតុន្តិ កត្ថចិ ភវេ សព្ពថា នេតុំ? បរិក្ខយាតិ សព្ពសោ ខីណត្តា. តុយ្ហំ កិំ ឯត្ថាតិ សព្ពុបធិបរិក្ខយា សុទ្ធស្ស មម បដិបត្តិយំ តុយ្ហំ កិំ ឧជ្ឈាយនំ? កេវលំ វិឃាតោយេវ តេតិ ទស្សេតិ.

សុបតិសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.