១០. បជ្ជោតសុត្តវណ្ណនា

៨០. តំ តំ សមវិសមំ បជ្ជោតតីតិ បជ្ជោតោ. បទីបោ អន្ធការំ វិធមិត្វា បច្ចក្ខតោ រូបគតំ ទស្សេតិ, ឯវំ បញ្ញាបជ្ជោតោ អវិជ្ជន្ធការំ វិធមិត្វា ធម្មានំ បរមត្ថភូតំ រូបំ ទស្សេតិ. ជាគរព្រាហ្មណោ វិយាតិ ជាគរខីណាសវព្រាហ្មណោ វិយ. សោ ហិ សតិបញ្ញាវេបុល្លប្បត្តិយា សព្ពទាបិ ជាគរោ ហោតិ. គាវោតិ គោជាតិយោ. ឥទំ គុន្នំ គោណានញ្ច សាមញ្ញតោ គហណំ. កម្មេតិ ករណត្ថេ ភុម្មវចនំ. ជីវនំ ជីវោ, សហ ជីវេនាតិ សជីវិនោ. តេនាហ ‘‘កម្មេន សហ ជីវន្តាន’’ន្តិ, កសិវាណិជ្ជាទិកម្មំ កត្វា ជីវន្តានន្តិ អត្ថោ. គោមណ្ឌលេហិ សទ្ធិន្តិ គោគណេន សហ. ន តេន វិនា កសិកម្មាទីនិ ឧប្បជ្ជន្តិ, គោរសសិទ្ធិយា ចេវ កសនភារវហនសិទ្ធិយា ច កសិកម្មឯកច្ចវាណិជ្ជកម្មាទីនិ ឥជ្ឈន្តិ. សត្តកាយស្សាតិ អាហារុបជីវិនោ សត្តកាយស្ស កសិតោ អញ្ញថា ជីវិកំ កប្បេន្តស្សបិ កសិជីវិតវុត្តិយា មូលការណំ ផលនិប្ផត្តិនិមិត្តត្តា តស្ស. ឥរិយាបថោ ច ឥរិយនកិរិយានំ បវត្តនុបាយោ. ‘‘សីតន្តិ នង្គលសីតកម្ម’’ន្តិ វទន្តិ.

បជ្ជោតសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.