៩. បិណ្ឌបាតបារិសុទ្ធិសុត្តវណ្ណនា

៤៣៨. ធម្មសេនាបតិនោ បដិសល្លីយនស្ស អធិប្បេតត្តា, ឧបរិ ច បាឡិយំ, ‘‘សុញ្ញតាវិហារេន ខោ អហំ, ភន្តេ, ឯតរហិ ពហុលំ វិហរាមី’’តិ (ម. និ. ៣.៤៣៨) វុត្តត្តា ‘‘បដិសល្លានាតិ ផលសមាបត្តិតោ’’តិ អាហ.

វិប្បសន្នានីតិ វិសេសតោ បសន្នានិ. ឱកាសវសេនាតិ ឥន្ទ្រិយានំ បតិដ្ឋិតោកាសវសេន. ននុ តានិ ឥន្ទ្រិយានិ សភាវតោ វិប្បសន្នានិ ហោន្តីតិ? សច្ចំ ហោន្តិ. ន ហិទំ តាទិសំ បសន្នតំ សន្ធាយ វុត្តំ, ឥទំ បន សន្តបណីតសមាបត្តិសមុដ្ឋិតានំ បច្ចុបដ្ឋិតានំ ចិត្តជរូបានំ វសេន សេសតិសន្តតិរូបានំ សេដ្ឋតរំ បណីតភាវាបត្តិំ សន្ធាយ វុត្តំ. ផលសមាបត្តិតោតិ សុញ្ញតានុបស្សនាវសេន សមាបន្នផលសមាបត្តិតោ. មហន្តានំ ពុទ្ធាទីនំ បុរិសានំ វិហារោ មហាបុរិសវិហារោ. តេនាហ – ‘‘ពុទ្ធ…បេ… វិហារោ’’តិ. វិហារតោ បដ្ឋាយាតិ បរិក្ខិត្តេ ច វិហារេ បរិក្ខេបតោ បដ្ឋាយ, អបរិក្ខិត្តេ ច បរិក្ខេបារហដ្ឋានតោ បដ្ឋាយ. កេចិ បន ‘‘វិហារព្ភន្តរតោ បដ្ឋាយា’’តិ វទន្តិ. យាវ គាមស្ស ឥន្ទខីលាតិ គាមស្ស អព្ភន្តរិន្ទខីលោ. គេហបដិបាដិយាចរិត្វាតិ បិណ្ឌាយ ចរិត្វា. យាវ នគរទ្វារេន និក្ខមនាតិ នគរទ្វារេន យាវ និក្ខមនបទេសា. យាវ វិហារាតិ យាវ វិហារព្ភន្តរា. បដិក្កន្តមគ្គោតិ និវត្តនមគ្គោ. អារម្មណេ បដិហញ្ញនាការេន បវត្តមានម្បិ បដិឃសម្បយុត្តំ ចិត្តេ បដិហនន្តំ វិយ បវត្តតីតិ អាហ – ‘‘ចិត្តេ បដិហញ្ញនកិលេសជាត’’ន្តិ. ទិវសញ្ច រត្តិញ្ច អនុសិក្ខន្តេនាតិ ឯតំយេវ រាគាទិប្បហាយិនិំ សម្មាបដិបត្តិំ ទិវា ច រត្តិញ្ច អនុ អនុ សិក្ខន្តេន ឧបរូបរិ វឌ្ឍេន្តេន.

៤៤០. បហីនា នុ ខោ មេ បញ្ច កាមគុណាតិ ឯត្ថ កាមគុណប្បហានំ នាម តប្បដិពទ្ធឆន្ទរាគប្បហានំ. តថា ហិ វុត្តំ – ‘‘តិដ្ឋន្តិ ចិត្រានិ តថេវ លោកេ, អថេត្ថ ធីរា វិនយន្តិ ឆន្ទ’’ន្តិ. ឯកភិក្ខុស្ស បច្ចវេក្ខណា នានាតិ ឯកស្សេវ ភិក្ខុនោ, ‘‘បហីនា នុ ខោ មេ បញ្ច កាមគុណា’’តិអាទិនា បាឡិយំ អាគតា នានាបច្ចវេក្ខណា ហោន្តិ. នានាភិក្ខូនន្តិ វិសុំ វិសុំ អនេកេសំ ភិក្ខូនំ. បច្ចវេក្ខណា នានាតិ វុត្តនានាបច្ចវេក្ខណា. ឥទានិ តមេវ សង្ខេបតោ វុត្តមត្ថំ វិត្ថារតោ ទស្សេតុំ, ‘‘កថ’’ន្តិអាទិ វុត្តំ. តត្ថ ‘‘បច្ចវេក្ខតី’’តិ វុត្តំ, កថំ បន បច្ចវេក្ខតីតិ អាហ ‘‘បហីនា នុ ខោ’’តិអាទិ. វីរិយំ បគ្គយ្ហាតិ ចតុព្ពិធសម្មប្បធានវីរិយំ អារភិត្វា វិបស្សនំ វឌ្ឍិត្វា. មគ្គានន្តរំ អនាគាមិផលំ បត្វាតិ វចនសេសោ. ផលានន្តរំ មគ្គន្តិ តស្មិំ អនាគាមិមគ្គេ ឋិតោ ផលសមាបត្តិតោ វុដ្ឋាយ អគ្គមគ្គត្ថាយ វិបស្សនំ អារភិត្វា តស្មិំយេវ អាសនេ ន ចិរេនេវ វិបស្សនំ ឧស្សុក្កាបេត្វា អរហត្តមគ្គំ គណ្ហន្តោ និរោធធម្មានុប្បត្តិយា វិបស្សនាបរិវាសាភាវតោ ផលានន្តរំ មគ្គប្បត្តោ នាម ហោតីតិ កត្វា.

តតោ វុដ្ឋាយាតិ មគ្គានន្តរផលតោ វុដ្ឋាយ. មគ្គានន្តរតោ ហិ វុដ្ឋិតោ មគ្គតោ វុដ្ឋិតោ វិយ ហោតីតិ តថា វុត្តំ. ‘‘ផលានន្តរំ មគ្គ’’ន្តិ ឯត្ថ ផលំ អនន្តរំ ឯតស្សាតិ ផលានន្តរំ. ‘‘ផលានន្តរំ មគ្គ’’ន្តិ បទទ្វយេនបិ អនាគាមិមគ្គផលានិ ចេវ វទតីតិ ឯវមេត្ថ អត្ថោ ទដ្ឋព្ពោ. នីវរណាទីសុបិ ឯសេវ នយោតិ ឯត្ថ, ‘‘បហីនា នុ ខោ មេ បញ្ច នីវរណា’’តិអាទិនា យោជនា វេទិតព្ពា. ឯតេសន្តិ ឯត្ថ ឯតេសំ នីវរណបញ្ចុបាទានក្ខន្ធសតិបដ្ឋានាទីនំ. បហានាទីនីតិ បហានបរិញ្ញាភាវនាសច្ឆិកិរិយា. នានាបច្ចវេក្ខណា ហោតីតិ តា បច្ចវេក្ខណា នានាតិ អធិប្បាយោ. ឯតាសុ បន បច្ចវេក្ខណាសូតិ ឯតាសុ កាមគុណបច្ចវេក្ខណាទីសុ ទ្វាទសសុ បច្ចវេក្ខណាសុ. ឯកំ បច្ចវេក្ខណំ បច្ចវេក្ខតិ ទ្វាទសសុ នយេសុ ឯកេនេវ កិច្ចសិទ្ធិតោ. អញ្ញោ ភិក្ខុ. ឯកន្តិ អញ្ញំ បច្ចវេក្ខតិ. អញ្ញត្ថោ ហិ អយំ ឯកសទ្ទោ ‘‘ឥត្ថេកេ’’តិអាទីសុ (ម. និ. ៣.២១, ២៧) វិយាតិ. នានាភិក្ខូនំ បន ឯកា បច្ចវេក្ខណា, នានាភិក្ខូនំ នានាបច្ចវេក្ខណាតិ ឯវំ ចតុក្កបច្ចវេក្ខណម្បិ ឯត្ថ សម្ភវតិ. ឥមស្ស បន ទ្វយស្ស វសេន អភិសមយោ នត្ថីតិ តទុភយំ អដ្ឋកថាយំ ន ឧទ្ធដំ. សេសំ សុវិញ្ញេយ្យមេវ.

បិណ្ឌបាតបារិសុទ្ធិសុត្តវណ្ណនាយ លីនត្ថប្បកាសនា សមត្តា.