៤. លោមសកកង្គិយភទ្ទេករត្តសុត្តវណ្ណនា

២៨៦. ឃននិចិតលោមោ លោមសោ, អយំ បន អប្បតាយ លោមសកោតិ អាហ – ‘‘ឦសកលោមសាការតាយា’’តិ, លោមសកោ អង្គិកោ លោមសកកង្គិយោ, បឋមោ ក-ការោ អប្បត្ថោ, ទុតិយំ បន បទវឌ្ឍនមេវ. រត្តកម្ពលសិលាយន្តិ រត្តកម្ពលវណ្ណសិលាយំ. ឱរុយ្ហាតិ អាកាសតោ ឱតរិត្វា. បាដិហារិយំ ទិស្វា ទិន្នលាភសក្ការស្ស អសាទិយនតោ មនុស្សបថេ ន វសន្តិ.

ទសហិ ចក្កវាឡសហស្សេហីតិ និស្សក្កវចនតោ អាគន្ត្វាតិ អធិប្បាយោ. សន្និបតិតាហិ ទេវតាហីតិ ករណវចនំ. បញ្ញាបយោគមន្ទតាយ បដិវិជ្ឈិតុំ អសក្កោន្តានំ ទេវានំ ញាណស្ស តិក្ខវិសទភាវាបាទនេន សមុត្តេជេតុំ សំវេគជននត្ថំ…បេ… អភាសិ. តត្រាតិ តស្មិំ ទេវសន្និបាតេ, តិស្សំ វា ទេសនាយំ. ទេវត្តស្សាតិ ទេវភាវស្ស, ទិព្ពសម្បត្តិយាតិ អត្ថោ. ភទ្ទេករត្តស្ស សុត្តស្ស ឯតាតិ ភទ្ទេករត្តិយា.

សវនមុខេន ព្យញ្ជនសោ អត្ថសោ ច ឧបធារណំ ឧគ្គណ្ហនន្តិ អាហ – ‘‘តុណ្ហីភូតោ និសីទិត្វា សុណន្តោ ឧគ្គណ្ហាតិ នាមា’’តិ. វាចុគ្គតករណំ បរិយាបុណនន្តិ អាហ – ‘‘វាចាយ សជ្ឈាយំ ករោន្តោ បរិយាបុណាតិ នាមា’’តិ. គន្ថស្ស បរិហណំ ធារណំ, តំ បន បរេសុ បតិដ្ឋាបនំ បាកដំ ហោតីតិ អាហ – ‘‘អញ្ញេសំ វាចេន្តោ ធារេតិ នាមា’’តិ. សេសំ ហេដ្ឋា វុត្តនយមេវ.

លោមសកកង្គិយភទ្ទេករត្តសុត្តវណ្ណនាយ លីនត្ថប្បកាសនា

សមត្តា.