៨. ទុព្ពណ្ណករណសិក្ខាបទវណ្ណនា

អដ្ឋមេ អលភីតិ លភោ, លភោ ឯវ លាភោ, កិំ អលភិ? ចីវរំ, កីទិសំ? នវំ, ឥតិ ‘‘នវចីវរលាភេនា’’តិ វត្តព្ពេ អនុនាសិកលោបំ អកត្វា នវំចីវរលាភេនាតិ វុត្តំ, បដិលទ្ធនវចីវរេនាតិ អត្ថោ. មជ្ឈេ ឋិតបទទ្វយេ បនាតិ និបាតមត្តំ. ភិក្ខុនាតិ យេន លទ្ធំ, តស្ស និទស្សនំ, សេសំ បទត្ថតោ ឧត្តានមេវ. អយំ បនេត្ថ វិនិច្ឆយោ – និវាសនបារុបនុបគំ ចីវរំ លភិត្វា តស្ស និដ្ឋិតរជនស្ស យស្មិំ វា តស្មិំ វា បទេសេ កំសនីលេន វា បត្តនីលេន វា កទ្ទមេន វា យេន កេនចិ កាឡកេន វា មោរក្ខិមណ្ឌលមង្គុលបិដ្ឋីនំ អញ្ញតរប្បមាណំ កប្បពិន្ទុំ អាទិយិត្វា តំ ចីវរំ បរិភុញ្ជិតព្ពំ, អនាទិយិត្វា បរិភុញ្ជន្តស្ស បាចិត្តិយំ.

សាវត្ថិយំ សម្ពហុលេ ភិក្ខូ អារព្ភ អត្តនោ ចីវរអជាននវត្ថុស្មិំ បញ្ញត្តំ, សាធារណបញ្ញត្តិ, អនាណត្តិកំ, តិកបាចិត្តិយំ, អាទិន្នេ អនាទិន្នសញ្ញិនោ, វេមតិកស្ស វា ទុក្កដំ. អាទិន្នសញ្ញិស្ស, កប្បេ នដ្ឋេ, កប្បកតោកាសេ ជិណ្ណេ, កប្បកតេន អកប្បកតេ សំសិព្ពិតេ, បច្ឆា អារោបិតេសុ អគ្គឡអនុវាតបរិភណ្ឌេសុ តំ បរិភុញ្ជន្តស្ស, ឧម្មត្តកាទីនញ្ច អនាបត្តិ. វុត្តប្បការស្ស ចីវរស្ស អកតកប្បកតា, ន នដ្ឋចីវរាទិតា, និវាសនំ វា បារុបនំ វាតិ ឥមានេត្ថ តីណិ អង្គានិ. សមុដ្ឋានាទីនិ ឯឡកលោមសទិសានិ, ឥទំ បន កិរិយាកិរិយន្តិ.

ទុព្ពណ្ណករណសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.