២. ឧយ្យោជនសិក្ខាបទវណ្ណនា

ទុតិយេ ទាបេត្វា វា អទាបេត្វា វាតិ យំកិញ្ចិ អាមិសំ ទាបេត្វា វា ន ទាបេត្វា វា. ឧយ្យោជេយ្យាតិ មាតុគាមេន សទ្ធិំ ហសនកីឡនរហោនិសជ្ជាទីនិ កត្តុកាមោ ‘គច្ឆា’តិអាទីនិ វត្វា ឧយ្យោជេយ្យ. ឯតទេវាតិ ឯតំ អនាចារមេវ បច្ចយំ ករិត្វា, ន អញ្ញំ បតិរូបំ ការណំ. បាចិត្តិយន្តិ ឧយ្យោជនមត្តេ តាវ ទុក្កដំ, យទា បនស្ស សោ ទស្សនូបចារំ វា សវនូបចារំ វា ឯកេន បាទេន វិជហតិ, អបរំ ទុក្កដំ, ទុតិយេន វិជហិតេ បាចិត្តិយំ. ឯត្ថ ច ទស្សនូបចារស្ស អជ្ឈោកាសេ ឋត្វា ទ្វាទសហត្ថប្បមាណំ, តថា សវនូបចារស្ស. សចេ បន អន្តរា កុដ្ដទ្វារបាការាទយោ ហោន្តិ, តេហិ អន្តរិតភាវោយេវ ឧបចារាតិក្កមោ.

សាវត្ថិយំ ឧបនន្ទំ អារព្ភ ឧយ្យោជនវត្ថុស្មិំ បញ្ញត្តំ, សាធារណបញ្ញត្តិ, ឧយ្យោជនាណត្តិកាយ សាណត្តិកំ, តិកបាចិត្តិយំ, អនុបសម្បន្នេ តិកទុក្កដំ, ឧភិន្នម្បិ កលិសាសនារោបនេ ទុក្កដមេវ, ‘‘ឧភោ ឯកតោ ន យាបេស្សាមា’’តិ ឯវមាទីហិ បតិរូបការណេហិ ឧយ្យោជេន្តស្ស, ឧម្មត្តកាទីនញ្ច អនាបត្តិ. អនាចារំ អាចរិតុកាមតា, តទត្ថមេវ ឧបសម្បន្នស្ស ឧយ្យោជនំ, ឯវំ ឧយ្យោជិតស្ស ឧបចារាតិក្កមោតិ ឥមានេត្ថ តីណិ អង្គានិ. សមុដ្ឋានាទីនិ អទិន្នាទានសទិសានីតិ.

ឧយ្យោជនសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.