២. អញ្ញវាទកសិក្ខាបទវណ្ណនា

ទុតិយេ យមត្ថំ សង្ឃមជ្ឈេ វិនយធរោ បុច្ឆតិ, តតោ អញ្ញំ វទតីតិ អញ្ញវាទកោ, អញ្ញេនញ្ញំ បដិចរណស្សេតំ នាមំ. វិហេសតីតិ វិហេសកោ, តុណ្ហីភាវស្សេតំ នាមំ, តស្មិំ អញ្ញវាទកេ វិហេសកេ. បាចិត្តិយន្តិ វត្ថុទ្វយេ បាចិត្តិយទ្វយំ វុត្តំ. តស្មា យោ ភិក្ខុ សាវសេសំ អាបត្តិំ អាបន្នោ សង្ឃមជ្ឈេ អនុយុញ្ជិយមានោ តំ ន កថេតុកាមោ អញ្ញេន វចនេន អញ្ញំ ឆាទេន្តោ តថា តថា វិក្ខិបតិ, យោ ច តុណ្ហីភាវេន វិហេសេតិ, តេសំ យំ ភគវតា អញ្ញវាទកកម្មញ្ចេវ វិហេសកកម្មញ្ច អនុញ្ញាតំ, តស្មិំ សង្ឃេន កតេ បុន តថា ករោន្តានំ បាចិត្តិយំ.

កោសម្ពិយំ ឆន្នត្ថេរំ អារព្ភ អញ្ញេនញ្ញំ បដិចរណវត្ថុស្មិំ បញ្ញត្តំ, សាធារណបញ្ញត្តិ, អនាណត្តិកំ, ធម្មកម្មេ តិកបាចិត្តិយំ, អធម្មកម្មេ តិកទុក្កដំ, អនារោបិតេ បន អញ្ញវាទកេ វា វិហេសកេ វា តថា ករោន្តស្ស ទុក្កដមេវ. អាបត្តិំ អាបន្នភាវំ វា អជានន្តស្ស ‘‘កិំ តុម្ហេ ភណថា’’តិ បុច្ឆតោ, គេលញ្ញេន វា, ‘‘សង្ឃស្ស ភណ្ឌនាទីនិ វា ភវិស្សន្តិ, អធម្មេន វា វគ្គេន វា នកម្មារហស្ស វា កម្មំ ករិស្សន្តី’’តិ ឥមិនា អធិប្បាយេន ន កថេន្តស្ស, ឧម្មត្តកាទីនញ្ច អនាបត្តិ. ធម្មកម្មេន អារោបិតតា, អាបត្តិយា វា វត្ថុនា វា អនុយុញ្ជិយមានតា, ឆាទេតុកាមតាយ អញ្ញេនញ្ញំ បដិចរណំ វា តុណ្ហីភាវោ វាតិ ឥមានេត្ថ តីណិ អង្គានិ. សមុដ្ឋានាទីនិ អទិន្នាទានសទិសានិ, ឥទំ បន សិយា កិរិយំ, សិយា អកិរិយំ, ទុក្ខវេទនញ្ច ហោតីតិ.

អញ្ញវាទកសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.