៧. ធម្មទេសនាសិក្ខាបទវណ្ណនា

សត្តមេ ឧត្តរិឆប្បញ្ចវាចាហីតិឯត្ថ ឯកោ គាថាបាទោ ឯកា វាចាតិ ឯវំ សព្ពត្ថ វាចាបមាណំ វេទិតព្ពំ. ធម្មំ ទេសេយ្យាតិ បទសោធម្មសិក្ខាបទេ វុត្តលក្ខណំ ធម្មំ វា អដ្ឋកថាធម្មំ វា ភាសេយ្យ. អញ្ញត្រ វិញ្ញុនា បុរិសវិគ្គហេនាតិ វិនា វិញ្ញុនា បុរិសេន. មនុស្សវិគ្គហំ គហេត្វា ឋិតេន បន យក្ខេន វា បេតេន វា តិរច្ឆានេន វា សទ្ធិំ ឋិតាយបិ ធម្មំ ទេសេតុំ ន វដ្ដតិ. បាចិត្តិយន្តិ ទុតិយានិយតេ វុត្តលក្ខណេន មនុស្សេន វិនា វិញ្ញុមនុស្សិត្ថិយា ឆន្នំ វាចានំ ឧបរិ បទាទិវសេន ធម្មំ ទេសេន្តស្ស បទាទិគណនាយ, ពហូនំ ទេសយតោ មាតុគាមគណនាយ ច បាចិត្តិយំ.

សាវត្ថិយំ ឧទាយិត្ថេរំ អារព្ភ មាតុគាមស្ស ធម្មទេសនាវត្ថុស្មិំ បញ្ញត្តំ, ‘‘អញ្ញត្រ វិញ្ញុនា’’តិ អយមេត្ថ អនុបញ្ញត្តិ, សាធារណបញ្ញត្តិ, អនាណត្តិកំ, តិកបាចិត្តិយំ, អមាតុគាមេ មាតុគាមសញ្ញិនោ វេមតិកស្ស វា យក្ខិបេតិបណ្ឌកមនុស្សវិគ្គហតិរច្ឆានិត្ថីនំ ទេសេន្តស្ស ច ទុក្កដំ. ឆហិ វាចាហិ, តតោ វា ឱរំ ទេសេន្តស្ស, វុត្តលក្ខណេ វា បុរិសេ សតិ, សយំ វា ឧដ្ឋាយ, បុន និសីទិត្វា មាតុគាមស្ស វា ឧដ្ឋហិត្វា បុន និសិន្នស្ស, អញ្ញស្ស វា មាតុគាមស្ស ទេសយតោ, ‘‘ទីឃនិកាយោ នាម ភន្តេ កិមត្ថិយោ’’តិ ឯវំ បន បុដ្ឋេ សព្ពម្បិ ទីឃនិកាយំ ទេសេន្តស្ស, អញ្ញស្សត្ថាយ វុច្ចមានំ មាតុគាមេ សុណន្តេ, ឧម្មត្តកាទីនញ្ច អនាបត្តិ. វុត្តលក្ខណស្ស ធម្មស្ស ឆន្នំ វាចានំ ឧបរិ ទេសនា, វុត្តលក្ខណោ មាតុគាមោ, ឥរិយាបថបរិវត្តាភាវោ, កប្បិយការកស្សាភាវោ, អបញ្ហាវិស្សជ្ជនាតិ ឥមានេត្ថ បញ្ច អង្គានិ. សមុដ្ឋានាទីនិ បទសោធម្មសទិសានេវ, កេវលំ ឥធ កិរិយាកិរិយំ ហោតីតិ.

ធម្មទេសនាសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.