៤. បទសោធម្មសិក្ខាបទវណ្ណនា

ចតុត្ថេ បទសោ ធម្មំ វាចេយ្យាតិ សង្គីតិត្តយំ អនារុឡ្ហម្បិ រាជោវាទតិក្ខិន្ទ្រិយចតុបរិវត្តននន្ទោបនន្ទកុលុម្បសុត្តមគ្គកថាទិធម្មញ្ច សង្គីតិត្តយមារុឡ្ហំ តិបិដកធម្មញ្ច បទំ បទំ វាចេយ្យ, បទានុបទអន្វក្ខរអនុព្យញ្ជនេសុ ឯកេកំ កោដ្ឋាសន្តិ អត្ថោ. បាចិត្តិយន្តិ ឯតេសុ បទាទីសុ ភិក្ខុញ្ច ភិក្ខុនិញ្ច ឋបេត្វា យំកញ្ចិ កោដ្ឋាសំ អវសេសបុគ្គលេហិ សទ្ធិំ ឯកតោ ភណន្តស្ស បទាទិគណនាយ បាចិត្តិយំ.

សាវត្ថិយំ ឆព្ពគ្គិយេ ភិក្ខូ អារព្ភ បទសោ ធម្មវាចនវត្ថុស្មិំ បញ្ញត្តំ, សាធារណបញ្ញត្តិ, អនាណត្តិកំ, តិកបាចិត្តិយំ. ឧបសម្បន្នេ អនុបសម្បន្នសញ្ញិនោ វេមតិកស្ស វា ទុក្កដំ. អនុបសម្បន្នេន សទ្ធិំ ឯកតោ ឧទ្ទេសគ្គហណេ, សជ្ឈាយករណេ, តស្ស សន្តិកេ ឧទ្ទេសគ្គហណេ, យេភុយ្យេន បគុណគន្ថំ ភណន្តស្ស, ឱសារេន្តស្ស ច ខលិតដ្ឋានេ ‘‘ឯវំ ភណាហី’’តិ វចនេ ច ឯកតោ ភណន្តស្សាបិ, ឧម្មត្តកាទីនញ្ច អនាបត្តិ. អនុបសម្បន្នតា, វុត្តលក្ខណំ ធម្មំ បទសោ វាចនតា, ឯកតោ ឱសាបនញ្ចាតិ ឥមានេត្ថ តីណិ អង្គានិ. បទសោធម្មសមុដ្ឋានំ, កិរិយំ, នោសញ្ញាវិមោក្ខំ, អចិត្តកំ, បណ្ណត្តិវជ្ជំ, វចីកម្មំ, តិចិត្តំ, តិវេទនន្តិ.

បទសោធម្មសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.