៦. អញ្ញាតកវិញ្ញត្តិសិក្ខាបទវណ្ណនា

ឆដ្ឋេ គហបតិន្តិ ភិក្ខូសុ អបព្ពជិតមនុស្សំ. គហបតានិន្តិ ភិក្ខុនីសុ អបព្ពជិតិត្ថិំ, ឯស នយោ សព្ពេសុ គហបតិប្បដិសំយុត្តេសុ សិក្ខាបទេសុ. វិញ្ញាបេយ្យាតិ យាចេយ្យ វា យាចាបេយ្យ វា. អញ្ញត្រ សមយាតិ យោ អច្ឆិន្នចីវរោ វា ហោតិ នដ្ឋចីវរោ វា, តស្ស តំ សមយំ ឋបេត្វា អញ្ញស្មិំ វិញ្ញាបនប្បយោគេ ទុក្កដំ, បដិលាភេន និស្សគ្គិយំ ហោតិ. តត្ថ ‘‘ឥទំ មេ, ភន្តេ, ចីវរំ អញ្ញាតកំ គហបតិកំ អញ្ញត្រ សមយា វិញ្ញាបិតំ និស្សគ្គិយ’’ន្តិ (បារា. ៥២៤) ឥមិនា នយេន និស្សជ្ជនវិធានំ វេទិតព្ពំ.

សាវត្ថិយំ ឧបនន្ទំ អារព្ភ ចីវរវិញ្ញាបនវត្ថុស្មិំ បញ្ញត្តំ. ‘‘អញ្ញត្រ សមយា’’តិ អយមេត្ថ អនុបញ្ញត្តិ, សាធារណបញ្ញត្តិ, អនាណត្តិកំ, តិកបាចិត្តិយំ, ញាតកេ អញ្ញាតកសញ្ញិនោ វេមតិកស្ស ច ទុក្កដំ. សមយេ វា ញាតកប្បវារិតេ វា វិញ្ញាបេន្តស្ស, អញ្ញស្ស វា ញាតកប្បវារិតេ តស្សេវត្ថាយ វិញ្ញាបេន្តស្ស, អត្តនោ ធនេន គណ្ហន្តស្ស, ឧម្មត្តកាទីនញ្ច អនាបត្តិ. វិកប្បនុបគចីវរតា, សមយាភាវោ, អញ្ញាតកវិញ្ញត្តិ, តាយ ច បដិលាភោតិ ឥមានេត្ថ ចត្តារិ អង្គានិ. សមុដ្ឋានាទីនិ ចតុត្ថសទិសានេវាតិ.

អញ្ញាតកវិញ្ញត្តិសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.