១២. ទុព្ពចសិក្ខាបទវណ្ណនា

ទ្វាទសមេ ទុព្ពចជាតិកោតិ ទុព្ពចសភាវោ, វត្តុំ អសក្កុណេយ្យោតិ អត្ថោ. ឧទ្ទេសបរិយាបន្នេសូតិ ឧទ្ទេសេ បរិយាបន្នេសុ អន្តោគធេសុ, ‘‘យស្ស សិយា អាបត្តិ, សោ អាវិករេយ្យា’’តិ ឯវំ សង្គហិតត្តា អន្តោ បាតិមោក្ខស្ស វត្តមានេសូតិ អត្ថោ. សហធម្មិកំ វុច្ចមានោតិ សហធម្មិកេន វុច្ចមានោ, ការណត្ថេ ចេតំ ឧបយោគវចនំ. បញ្ចហិ សហធម្មិកេហិ សិក្ខិតព្ពត្តា, តេសំ វា សន្តកត្តា ‘‘សហធម្មិក’’ន្តិ លទ្ធនាមេន ពុទ្ធបញ្ញត្តេន សិក្ខាបទេន វុច្ចមានោតិ អត្ថោ. វិរមថាយស្មន្តោ មម វចនាយាតិ យេន វចនេន មំ វទថ, តតោ មម វចនតោ វិរមថ, មា មំ តំ វចនំ វទថាតិ វុត្តំ ហោតិ. វទតុ សហ ធម្មេនាតិ សហធម្មិកេន សិក្ខាបទេន, សហធម្មេន វា អញ្ញេនបិ បាសាទិកភាវសំវត្តនិកេន វចនេន វទេតុ. យទិទន្តិ វុទ្ធិការណទស្សនត្ថេ និបាតោ, តេន យំ ឥទំ អញ្ញមញ្ញស្ស ហិតវចនំ, អាបត្តិតោ ច វុដ្ឋាបនំ, តេន អញ្ញមញ្ញវចនេន អញ្ញមញ្ញវុដ្ឋាបនេន. ឯវំ សំវទ្ធាហិ តស្ស ភគវតោ បរិសាតិ ឯវំ បរិសាយ វុទ្ធិការណំ ទស្សិតំ ហោតិ. សេសំ ឧត្តានត្ថមេវ. វិនិច្ឆយកថាបិ ទសមេ វុត្តសទិសាយេវ.

អយំ បន វិសេសោ – ឥទំ កោសម្ពិយំ ឆន្នត្ថេរំ អារព្ភ អត្តានំ អវចនីយករណវត្ថុស្មិំ បញ្ញត្តំ, អង្គេសុ ច យថា តត្ថ បរក្កមនំ, ឯវំ ឥធ អវចនីយករណតា ទដ្ឋព្ពាតិ.

ទុព្ពចសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.