១. ឆត្តុបាហនសិក្ខាបទវណ្ណនា

ឆត្តវគ្គស្ស បឋមេ ឆត្តុបាហនន្តិ បទភាជនេ (បាចិ. ១១៧៨-១១៨២) វុត្តលក្ខណំ ឆត្តញ្ច ឧបាហនាយោ ច. ធារេយ្យាតិ បរិភោគវសេន មគ្គគមនេ ឯកប្បយោគេនេវ ទិវសម្បិ ធារេន្តិយា ឯកា អាបត្តិ. សចេ បន តាទិសំ ឋានំ បត្វា ឆត្តម្បិ អបនាមេត្វា ឧបាហនាបិ ឱមុញ្ចិត្វា បុនប្បុនំ ធារេតិ, បយោគគណនាយ បាចិត្តិយំ.

សាវត្ថិយំ ឆព្ពគ្គិយា ភិក្ខុនិយោ អារព្ភ ឆត្តុបាហនធារណវត្ថុស្មិំ បញ្ញត្តំ, ‘‘អគិលានា’’តិ អយមេត្ថ អនុបញ្ញត្តិ, ឆត្តស្សេវ ឧបាហនានំយេវ វា ធារណេ ទុក្កដំ, អគិលានាយ តិកបាចិត្តិយំ, គិលានាយ ទ្វិកទុក្កដំ. គិលានសញ្ញាយ បន, អារាមេ អារាមូបចារេ ធារេន្តិយា, អាបទាសុ, ឧម្មត្តិកាទីនញ្ច អនាបត្តិ. ឧភិន្នំ ធារណំ, អនុញ្ញាតការណាភាវោតិ ឥមានេត្ថ ទ្វេ អង្គានិ. សមុដ្ឋានាទីនិ ឯឡកលោមសទិសានីតិ.

ឆត្តុបាហនសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.