៦. ខីយនធម្មសិក្ខាបទវណ្ណនា

ឆដ្ឋេ អលំ តាវ តេ អយ្យេ វុដ្ឋាបិតេនាតិ វុច្ចមានាតិ វុដ្ឋាបនសម្មុតិយា យាចិតាយ សង្ឃេន ឧបបរិក្ខិបិត្វា ‘‘យស្មា ពាលា អព្យត្តា ច អលជ្ជិនី ច ហោតិ, តស្មា អលំ តាវ តុយ្ហំ ឧបសម្បាទិតេនា’’តិ ឯវំ និវារីយមានា. បច្ឆា ខីយនធម្មន្តិ បច្ឆា អញ្ញាសំ ព្យត្តានំ លជ្ជិនីនំ វុដ្ឋាបនសម្មុតិំ ទិយ្យមានំ ទិស្វា ‘‘អហមេវ នូន ពាលា’’តិអាទីនិ ភណមានា យត្ថ កត្ថចិ ខីយេយ្យ. បាចិត្តិយន្តិ ឯវំ ខីយនធម្មំ អាបជ្ជន្តិយា បាចិត្តិយំ.

សាវត្ថិយំ ចណ្ឌកាឡិំ អារព្ភ ឯវំ ខីយនធម្មំ អាបជ្ជនវត្ថុស្មិំ បញ្ញត្តំ, បកតិយា ឆន្ទាទីនំ វសេន ករោន្តីនំ ខីយន្តិយា, ឧម្មត្តិកាទីនញ្ច អនាបត្តិ. វុដ្ឋាបនសម្មុតិយា យាចនំ, ឧបបរិក្ខិត្វា ន ឆន្ទាទិវសេន បដិក្ខិត្តាយ ‘‘សាធូ’’តិ បដិស្សវោ, បច្ឆាខីយនន្តិ ឥមានេត្ថ តីណិ អង្គានិ. សមុដ្ឋានាទីនិ អទិន្នាទានសទិសានិ, ឥទំ បន ទុក្ខវេទនន្តិ.

ខីយនធម្មសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.