៥. ចីវរសង្កមនីយសិក្ខាបទវណ្ណនា

បញ្ចមេ ចីវរសង្កមនីយន្តិ សង្កមេតព្ពំ ចីវរំ, អញ្ញិស្សា សន្តកំ អនាបុច្ឆា គហិតំ បុន បដិទាតព្ពំ បញ្ចន្នំ អញ្ញតរំ ចីវរន្តិ អត្ថោ. ធារេយ្យាតិ សចេ តំ និវាសេតិ វា បារុបតិ វា បាចិត្តិយំ.

សាវត្ថិយំ អញ្ញតរំ ភិក្ខុនិំ អារព្ភ ភិក្ខុនិយា ចីវរំ អាទាយ អនាបុច្ឆា បារុបនវត្ថុស្មិំ បញ្ញត្តំ, តិកបាចិត្តិយំ, អនុបសម្បន្នាយ តិកទុក្កដំ. យា បន តាយ វា ទិន្នំ, តំ វា អាបុច្ឆា, អច្ឆិន្ននដ្ឋចីវរិកា វា ហុត្វា, ‘‘ឥទំ មេ ចីវរំ មហគ្ឃំ ឦទិសេ ចោរភយេ ន សក្កា ធារេតុ’’ន្តិ ឯវរូបាសុ អាបទាសុ វា ធារេតិ, តស្សា, ឧម្មត្តិកាទីនញ្ច អនាបត្តិ. ចីវរសង្កមនីយតា, ឧបសម្បន្នាយ សន្តកតា, អនុញ្ញាតការណាភាវោ, ធារណន្តិ ឥមានេត្ថ ចត្តារិ អង្គានិ. សមុដ្ឋានាទីនិ បឋមកថិនសទិសានិ, ឥទំ បន កិរិយាកិរិយន្តិ.

ចីវរសង្កមនីយសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.