៦. ឧបតិដ្ឋនសិក្ខាបទវណ្ណនា

ឆដ្ឋេ ភុញ្ជន្តស្សាតិ បញ្ចន្នំ ភោជនានំ អញ្ញតរំ ភុញ្ជតោ. បានីយេនាតិ សុទ្ធេន វា ឧទកេន, តក្កាទីសុ វា អញ្ញតរេន. វិធូបនេនាតិ យាយ កាយចិ ពីជនិយា. ឧបតិដ្ឋេយ្យាតិ យា ឯតេសុ ទ្វីសុ អញ្ញតរំ គហេត្វា ហត្ថបាសេ តិដ្ឋតិ, តស្សា បាចិត្តិយំ.

សាវត្ថិយំ អញ្ញតរំ ភិក្ខុនិំ អារព្ភ ភុញ្ជន្តស្ស ឯវំ តិដ្ឋនវត្ថុស្មិំ បញ្ញត្តំ, តិកបាចិត្តិយំ, ហត្ថបាសំ វិជហិត្វា ខាទនីយំ ខាទន្តស្ស ឧបតិដ្ឋន្តិយា ទុក្កដំ, អនុបសម្បន្នេ តិកទុក្កដំ. ‘‘ឥមំ បិវថ, ឥមិនា ពីជថា’’តិ ឯវំ ទេន្តិយា វា, ទាបេន្តិយា វា, អនុបសម្បន្នំ វា ឧបតិដ្ឋាបនត្ថំ អាណាបេន្តិយា, ឧម្មត្តិកាទីនញ្ច អនាបត្តិ. ភុញ្ជន្តស្ស ភិក្ខុនោ ហត្ថបាសេ ឋានំ, បានីយស្ស វា វិធូបនស្ស វា គហណន្តិ ឥមានេត្ថ ទ្វេ អង្គានិ. សមុដ្ឋានាទីនិ ឯឡកលោមសទិសានីតិ.

ឧបតិដ្ឋនសិក្ខាបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.