១០. វោហារកថាវណ្ណនា

៣៤៧. វោហារកថាយំ ឧទាហុ សោតាទីនិបីតិ ឯកន្តលោកិយេសុ វិសយវិសយីសុ វិសយស្សេវ លោកុត្តរភាវោ, ន វិសយីនន្តិ នត្ថេត្ថ ការណំ. យថា ច វិសយីនំ លោកុត្តរភាវោ អសិទ្ធោ, តថា វិសយស្ស សទ្ទាយតនស្ស. តត្ថ យថា អសិទ្ធលោកុត្តរភាវស្ស តស្ស លោកុត្តរតា, ឯវំ សោតាទីនំ អាបន្នាតិ កិន្តិ តានិបិ លោកុត្តរានីតិ អត្ថោ ទដ្ឋព្ពោ.

យទិ លោកុត្តរេ បដិហញ្ញេយ្យ, លោកុត្តរោ សិយាតិ អត្ថោ ន គហេតព្ពោ. ន ហិ លោកុត្តរេ បដិហញ្ញតីតិ បរិកប្បិតេបិ សទ្ទស្ស លោកុត្តរភាវោ អត្ថីតិ អធិប្បាយោ. ‘‘លោកិយេន ញាណេនា’’តិ ឧទ្ធដំ, ‘‘វិញ្ញាណេនា’’តិ បន បាឡិ, តញ្ច វិញ្ញាណំ សោតសម្ពន្ធេន សោតវិញ្ញាណន្តិ វិញ្ញាយតីតិ. អនេកន្តតាតិ លោកិយេន ញាណេន ជានិតព្ពតោ លោកិយោតិ ឯតស្ស ហេតុស្ស លោកិយេ លោកុត្តរេ ច សម្ភវតោ អនេកន្តភាវោ សិយាតិ អធិប្បាយោ.

វោហារកថាវណ្ណនា និដ្ឋិតា.