២. បច្ចនីកានុលោមវណ្ណនា

៧-១០. ‘‘អត្តនោ លទ្ធិំ និស្សាយ បដិញ្ញា បរវាទិស្សា’’តិ វត្វា បុន ‘‘បរមត្ថវសេន បុគ្គលស្ស អភាវតោ បដិក្ខេបោ បរវាទិស្សា’’តិ វុត្តំ. តត្រាយំ បដិក្ខេបោ អត្តនោ លទ្ធិយា យទិ កតោ, បរមត្ថតោ អញ្ញេន សច្ចិកដ្ឋបរមត្ថេន បុគ្គលោ ឧបលព្ភតីតិ អយមស្ស លទ្ធីតិ អាបជ្ជតិ. តថា ច សតិ នាយំ សម្មុតិសច្ចវសេន ឧបលទ្ធិំ ឥច្ឆន្តេន និគ្គហេតព្ពោ. អថ អត្តនោ លទ្ធិំ និគ្គូហិត្វា បរស្ស លទ្ធិវសេន បដិក្ខិបតិ, បុរិមបដិញ្ញាយ អវិរោធិតត្តា ន និគ្គហេតព្ពោ. ន ហិ អត្តនោ ច បរស្ស ច លទ្ធិំ វទន្តស្ស ទោសោ អាបជ្ជតីតិ. អត្តនោ បន លទ្ធិយា បដិជានិត្វា បរលទ្ធិយា បដិក្ខិបន្តេន អត្តនោ លទ្ធិំ ឆឌ្ឌេត្វា បរលទ្ធិ គហិតា ហោតីតិ និគ្គហេតព្ពោតិ អយមេត្ថ អធិប្បាយោ សិយា.

បច្ចនីកានុលោមវណ្ណនា និដ្ឋិតា.

សុទ្ធសច្ចិកដ្ឋវណ្ណនា និដ្ឋិតា.