៥. បញ្ចកនិទ្ទេសវណ្ណនា

១៩១. បឋមបញ្ចកេ ឧទ្ទេសេនេវ បុគ្គលវិភាគោ វិញ្ញាយតីតិ យថា តេសុ បដិបជ្ជិតព្ពំ, តាយ បដិបត្តិយា តេ វិភជន្តោ ‘‘តត្រ យ្វាយ’’ន្តិអាទិមាហ. អារម្ភសទ្ទោតិ អារម្ភកិរិយាវាចកោ សទ្ទោតិ អត្ថោ. ផលុប្បត្តិយា មគ្គកិច្ចំ និដ្ឋិតំ ហោតីតិ ‘‘មគ្គកិច្ចវសេន ផលមេវ វុត្ត’’ន្តិ អាហ. អាយាចនសាធូតិ ន បសំសនាទិសាធូតិ អត្ថោ.

១៩២. អាទិតោ ធេយ្យំ ឋបេតព្ពំ អាធេយ្យំ, ទស្សនសវនបដិវចនទានវសេន មុខេន វិយ បវត្តំ គហណំ មុខន្តិ ទដ្ឋព្ពំ. តំ មុខំ អាធេយ្យំ, គហណត្ថំ បកតិមុខមេវ វា អាធេយ្យំ យស្ស សោ អាធេយ្យមុខោ, អវិចារេត្វា អាទិកថាយ ឯវ ឋបិតគហណោតិ វុត្តំ ហោតិ.

១៩៤. រជគ្គស្មិន្តិ រជគ្គភាវេ.

១៩៩. គវា ខីរំ អគ្គមក្ខាយតីតិ ន ឯវំ សម្ពន្ធោ, ឧប្បត្តិតោ បន បញ្ច គោរសេ ទស្សេត្វា តេសុ សប្បិមណ្ឌស្ស អគ្គភាវទស្សនត្ថំ ‘‘គវា ខីរ’’ន្តិអាទិ វុត្តំ. តេនាហ ‘‘គាវិតោ ខីរំ នាម ហោតី’’តិអាទិ.

បញ្ចកនិទ្ទេសវណ្ណនា និដ្ឋិតា.