៩. នវមនយោ សម្បយុត្តេនសម្បយុត្តបទវណ្ណនា

៣១៩. សម្បយុត្តេនសម្បយុត្តបទវណ្ណនាយំ យំខន្ធាទិវសេនាតិ សមាសបទំ ឥទំ ទដ្ឋព្ពំ, យស្ស ខន្ធាទិនោ វសេនាតិ អត្ថោ. តស្សេវាតិ ច តស្សេវ ខន្ធាទិនោតិ អត្ថោ. ឥទំ វុត្តំ ហោតិ – យំ ឥធ សម្បយុត្តំ វុត្តំ, តំ រូបក្ខន្ធាទីសុ អរណន្តេសុ យេន វេទនាក្ខន្ធាទិនា សម្បយុត្តំ, បុន តស្សេវ វេទនាក្ខន្ធាទិនោ ខន្ធាទីហិ សម្បយោគំ បុច្ឆិត្វា វិស្សជ្ជនំ កតំ. តញ្ហិ អត្តនា សម្បយុត្តេន សម្បយុត្តត្តា ‘‘សម្បយុត្តេន សម្បយុត្ត’’ន្តិ និទ្ធារិតន្តិ. រូបេន វាតិ ឯតេន និរោធសច្ចអប្បច្ចយអសង្ខតេហិបិ អយោគោ វុត្តោ ហោតីតិ ទដ្ឋព្ពោ, តថា រូបមិស្សកេហិ វាតិ ឯតេន អនុបាទិន្នអនុបាទានិយាទីហិ និព្ពានមិស្សកេហិបិ. វក្ខតិ ហិ ‘‘និព្ពានំ បន សុខុមរូបគតិកមេវា’’តិ. សព្ពារូបក្ខន្ធសង្គាហកេហីតិ វត្តមានានមេវ សម្បយោគោ លព្ភតីតិ វត្តមានេសុ ឯកម្បិ ធម្មំ អនបនេត្វា អវិកលចតុក្ខន្ធសង្គាហកេហិ អរូបភវាទីហីតិ អត្ថោ. អយំ បនេត្ថ សង្ខេបោ – យេ សម្បយោគំ ន លភន្តិ រូបក្ខន្ធាទយោ, តេ សព្ពេ ន គហិតា, ឥតរេ ច វេទនាក្ខន្ធាទយោ សព្ពេ គហិតាតិ.

នវមនយសម្បយុត្តេនសម្បយុត្តបទវណ្ណនា និដ្ឋិតា.