១-២. សាមកសុត្តាទិវណ្ណនា

២១-២២. តតិយស្ស បឋមេ កេវលកប្បន្តិ ឯត្ថ កេវល-សទ្ទោ អនវសេសត្ថោ, កប្ប-សទ្ទោ សមន្តភាវត្ថោ. តស្មា កេវលកប្បំ បោក្ខរណិយន្តិ ឯវមត្ថោ ទដ្ឋព្ពោ. អនវសេសំ ផរិតុំ សមត្ថស្សបិ ឱភាសស្ស កេនចិ ការណេន ឯកទេសផរណម្បិ សិយា, អយំ បន សព្ពសោវ ផរតីតិ ទស្សេតុំ សមន្តត្ថោ កប្ប-សទ្ទោ គហិតោ. អត្តនោ ឱភាសេន ផរិត្វាតិ វត្ថាលង្ការសរីរសមុដ្ឋិតេន ឱភាសេន ផរិត្វា, ចន្ទិមា វិយ ឯកោភាសំ ឯកបជ្ជោតំ ករិត្វាតិ អត្ថោ. សមនុញ្ញោតិ សម្មទេវ កតមនុញ្ញោ. តេនាហ ‘‘សមានចិត្តោ’’តិ, សមានជ្ឈាសយោតិ អត្ថោ. ទុក្ខំ វចោ ឯតស្មិន្តិ ទុព្ពចោ, តស្ស កម្មំ ទោវចស្សំ, តស្ស បុគ្គលស្ស អនាទរិយវសេន បវត្តា ចេតនា, តស្ស ភាវោ អត្ថិតា ទោវចស្សតា. អថ វា ទោវចស្សមេវ ទោវចស្សតា. សា អត្ថតោ សង្ខារក្ខន្ធោ ហោតិ. ចេតនាបធានោ ហិ សង្ខារក្ខន្ធោ. ចតុន្នំ វា ខន្ធានំ អបទក្ខិណគ្គាហិតាការេន បវត្តានំ ឯតំ អធិវចនន្តិ វទន្តិ. បាបា អស្សទ្ធាទយោ បុគ្គលា ឯតស្ស មិត្តាតិ បាបមិត្តោ, តស្ស ភាវោ បាបមិត្តតា. សាបិ អត្ថតោ ទោវចស្សតា វិយ ទដ្ឋព្ពា. យាយ ហិ ចេតនាយ បុគ្គលោ បាបមិត្តោ បាបសម្បវង្កោ នាម ហោតិ, សា ចេតនា បាបមិត្តតា. ចត្តារោបិ វា អរូបិនោ ខន្ធា តទាការប្បវត្តា បាបមិត្តតា. ទុតិយំ ឧត្តានមេវ.

សាមកសុត្តាទិវណ្ណនា និដ្ឋិតា.