៥. បិង្គិយានីសុត្តវណ្ណនា

១៩៥. បញ្ចមេ សព្ពសង្គាហិកន្តិ សរីរគតស្ស ចេវ វត្ថាលង្ការគតស្ស ចាតិ សព្ពស្ស នីលភាវស្ស សង្គាហកវចនំ. តស្សេវាតិ នីលាទិសព្ពសង្គាហិកវសេន វុត្តអត្ថស្សេវ. វិភាគទស្សនន្តិ បភេទទស្សនំ. យថា តេ លិច្ឆវិរាជានោ អបីតាទិវណ្ណា ឯវ កេចិ កេចិ វិលេបនវសេន បីតាទិវណ្ណា ខាយិំសុ, ឯវំ អនីលាទិវណ្ណា ឯវ កេចិ វិលេបនវសេន នីលាទិវណ្ណា ខាយិំសុ. តេ កិរ សុវណ្ណវិចិត្តេហិ មណិឱភាសេហិ ឯកនីលា វិយ ខាយន្តិ.

កោកនទន្តិ វា បទុមវិសេសនំ យថា ‘‘កោកាសក’’ន្តិ. តំ កិរ ពហុបត្តំ វណ្ណសម្បន្នំ អតិវិយ សុគន្ធញ្ច ហោតិ. អយញ្ហេត្ថ អត្ថោ – យថា កោកនទសង្ខាតំ បទុមំ បាតោ សូរិយុគ្គមនវេលាយ ផុល្លំ វិកសិតំ អវីតគន្ធំ សិយា វិរោចមានំ, ឯវំ សរីរគន្ធេន គុណគន្ធេន ច សុគន្ធំ, សរទកាលេ អន្តលិក្ខេ អាទិច្ចមិវ អត្តនោ តេជសា តបន្តំ, អង្គេហិ និច្ឆរន្តជុតិតាយ អង្គីរសំ សម្ពុទ្ធំ បស្សាតិ.

បិង្គិយានីសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.