១០. អធម្មិកសុត្តវណ្ណនា

៧០. ទសមេ វិសមន្តិ ភាវនបុំសកមេតំ. តេនាហ ‘‘វិសមា ហុត្វា’’តិ. អសមយេនាតិ អកាលេ. ភុម្មត្ថេ ហេតំ ករណវចនំ. បកដ្ឋំ បធានំ អញ្ជសំ ឯតេសន្តិ បញ្ជសា, អញ្ជសំ បគតា បដិបន្នាតិ វា បញ្ជសា, បកតិមគ្គគាមិនោ. ន បញ្ជសា អបញ្ជសា, អមគ្គប្បដិបន្នា. តេ បន យស្មា មគ្គតោ អបគតា នាម ហោន្តិ, តស្មា វុត្តំ ‘‘មគ្គតោ អបគតា’’តិអាទិ.

គាថាសុ បន ឯវមេត្ថ សម្ពន្ធោ វេទិតព្ពោ. គុន្នំ ចេ តរមានានន្តិ គាវីសុ មហោឃំ តរន្តីសុ. ជិម្ហំ គច្ឆតិ បុង្គវោតិ យទិ យូថបតិ ឧសភោ កុដិលំ គច្ឆតិ. សព្ពា តា ជិម្ហំ គច្ឆន្តីតិ សព្ពា តា គាវិយោ កុដិលមេវ គច្ឆន្តិ. កស្មា? នេត្តេ ជិម្ហំ គតេ សតិ តស្ស កុដិលគតត្តា. សោ ហិ តាសំ បច្ចយិកោ ឧបទ្ទវហរោ ច. ឯវមេវន្តិ យថា ចេតំ, ឯវមេវ យោ មនុស្សេសុ បធានសម្មតោ, យទិ សោ អធម្មចារី សិយា, យេ តស្ស អនុជីវិនោ, សព្ពេបិ អធម្មិកា ហោន្តិ. សាមិសម្បទា ហិ បកតិសម្បទំ សម្បាទេតិ. យស្មា ឯតទេវំ, តស្មា សព្ពំ រដ្ឋំ ទុក្ខំ សេតិ, រាជា ចេ ហោតិ អធម្មិកោ.

អធម្មិកសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.

បត្តកម្មវគ្គវណ្ណនា និដ្ឋិតា.