២. វិត្ថារសុត្តវណ្ណនា

២៣៣. ទុតិយេ សព្យាពជ្ឈន្តិ វា សទុក្ខំ, អត្តនា ឧប្បាទេតព្ពេន ទុក្ខេន សទុក្ខន្តិ អត្ថោ, ទុក្ខសំវត្តនិកន្តិ វុត្តំ ហោតិ. កាយសង្ខារាទីសុ កាយទ្វារេ គហណាទិវសេន ចោបនប្បត្តា ទ្វាទស អកុសលចេតនា អព្យាពជ្ឈកាយសង្ខារោ នាម. វចីទ្វារេ ហនុសំចោបនវសេន វចីភេទប្បវត្តិកា តាយេវ ទ្វាទស វចីសង្ខារោ នាម. ឧភយចោបនំ អប្បត្វា រហោ ចិន្តេន្តស្ស មនោទ្វារេ បវត្តា មនោសង្ខារោ នាម. ឥតិ តីសុបិ ទ្វារេសុ កាយទុច្ចរិតាទិភេទា អកុសលា ចេតនាវ សង្ខារាតិ វេទិតព្ពា. អភិសង្ខរោតីតិ អាយូហតិ, តំ បន អាយូហនំ បច្ចយសមវាយសិទ្ធិតោ សង្កឌ្ឍិត្វា បិណ្ឌនំ វិយ ហោតិ. សទុក្ខំ លោកន្តិ អបាយលោកមាហ. វិបាកផស្សាតិ ផស្សសីសេន តត្ថ វិបាកប្បវត្តមាហ. វេមានិកបេតាតិ ឥទំ ពាហុល្លតោ វុត្តំ, ឥតរេសម្បិ វិនិបាតិកានំ កាលេន សុខំ, កាលេន ទុក្ខំ ហោតិ. តស្ស បហានាយាតិ តស្ស យថាវុត្តស្ស កម្មស្ស អនុប្បត្តិធម្មតាបាទនាយ. យា ចេតនាតិ យា អបចយគាមិនិចេតនា. តេនេវាហ ‘‘វិវដ្ដគាមិនី មគ្គចេតនា វេទិតព្ពា’’តិ.

វិត្ថារសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.